ข้อคิดจากภาพยนต์ Departures


ภาพยนต์เรื่องนี้ ไม่ได้เศร้าอะไรนัก

เนื้่อเรื่องก็เป็นเรื่องของนักดนตรีคลาสสิกที่ตกงาน ต้องมาทำหน้าที คนทำพิธีบรรจุศพลงโลง (คนละหน้าที่กับสัปเหร่อ เพราะสัปเหร่อมีหน้าที่เอาศพนั้นไปเผา) โดยบังเอิญ

แรกๆ ก็รู้สึกตะขิดตะขวงใจ แต่อยู่ๆ ไปเขาก็มองเห็นความสำคัญของอาชีพเขา พร้อมทั้งค่อยพัฒนาทักษะจนทำได้ดีและรักมันในที่สุด

ข้อคิดที่ชัดเจนในเรื่องนี้ คือ เรื่องของการเลือกอาชีพ

ใครๆ ก้อยากเลือกอาชีพที่ตนรักชอบทั้งนั้น

แต่ชีวิตมันซับซ้อนกว่านั้นเยอะ

อาชีพที่เราอยากจะทำ เมื่อเข้าสู่อาชีพจริงๆ แล้ว เราอาจจะไม่ถนัดก็ได้ ในขณะที่อาชีพที่เราไม่ได้สนใจจะทำเลย แต่พอได้ลองทำกลับพบว่าเรามีพรสวรรค์ ทำได้ดีกว่าคนอื่นๆ มาก

เรื่องนี้บอกว่า หากเลือกอาชีพที่เรามีพรสวรรค์ ในเมื่อเราทำมันได้ดี เราก็จะเริ่มมองเห็นว่าอาชีพนั้นมีผลดีต่อคนอื่นได้ และเริ่มมองหาแง่มุมดีๆ ในอาชีพนั้นจนชอบไปที่สุด

อันนี้น่าจะจริงๆ นะ

เราเปลี่ยนพรสวรรค์ไม่ได้ (หรือได้หากเราต้องฝึกหนักมหาศาล) แต่เราเปลี่ยนความคิดง่ายกว่า

(เพราะความเชื่อว่าความคิดเปลี่ยนได้ นี่แหล่ะ เราถึงสร้างโรงเรียน จัดการศึกษามาเปลี่ยนความคิด ลูกหลานเรา หรือแม้แต่เราเอง การไปเรียนต่อ ไปศึกษาเพิ่มก็เพื่อเปลี่ยนความคิดนี่เอง)

ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

C001-2.1 ดีไวซ์ไดรเวอร์ และโปรแกรมดีไวซ์เมเนเจอร์

การทำตัวอักษรเส้นประ

แนะนำการเรียนภาษาอังกฤษแบบ Phonics