ระดับการเรียนรู้ของคนในวงการ

อันเป็นการทดลองเสนอแนวคิดของผม มันอาจะยังดิบๆ อยู่ ว่าด้วยการเรียนให้สอดคลอ้งกับระดับการเรียนรู้

เนื่องจากผมก็เป็นจอมเปลี่ยนงานคนหนึ่ง (สถิติเปลี่ยน 5 งาน ใน 8 ปีแรกหลังจบการศึกษา) ในการเริ่มงานใหม่จนถึงการออกจากกงานผมเริ่มสังเกตวิธีเรียนรู้ของผม (และคนอื่นๆ ทั่วไปด้วย) ว่ามีระดับความลึกดังนี้

a) พวกเด็กใหม่
เด็กใหม่พวกขนาดห้องน้ำยังไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน ใหม่มาก เพิ่งเริ่มงานเป็นครั้งแรก

พวกเขาไม่รู้อะไรเลยในวงการ ต้องรอให้รับข้อมูล(อาจจะไม่ขนาดเรียกว่าเป็นความรู้ เพระยังไม่ได้ลองทำเลย)อย่างเดียว โดยรุ่นพี่อาจจะบอก ส่งไปอบรม ให้อ่านระเบียบปฏิบัติ เรียนโดยการเลียนแบบ ถือว่าต้องการเรียนรู้แบบทางเดียว

หากเราพยามให้พวกเขาเรียนรู้แบบสองทาง ให้โต้ตอบ ให้แลกเปลี่ยนประสบการณ์ พวกเขายังทำไม่ได้เพราะยังไม่ได้เก็บประสบการณ์

b) พวกมีประสบการณ์
พวกนี้ผ่านร้อนผ่านหนาวมาพอสมควร ผ่านคู่มืออ่านระเบียบหมดแล้ว แต่ก็อาจจะต้องแก้ปัญหาที่ไม่มีในคู่มือ หรือพลิกแพลงคู่มือนั้นให้เป็นประโยชน์ได้ รู้เทคนิคเล็กๆน้อยๆ ที่จะช่วยให้งานราบรื่น

คนพวกนี้ก็จะทำหน้าที่สั่งสอนพวกเด็กใหม่ เป็นตัวอย่างให้เด็กใหม่ดู หรือจะเรียกว่าระดับ "ครู" ก็ได้

คนระดับนี้ก็ไม่ต้องบอกต้องสอนระเบียบแนวทางปกติแบบเด็กใหม่ให้เขาแล้ว เพียงแต่เขาต้องการเรียนรู้เทคนิคลูกเล่นอื่นๆ ซึ่งไม่มีในคู่มือ

ดังนั้นพวกนี้จะเรียนโดยการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ประสบการณ์ในระว่างพวกที่มีประสบการณ์ด้วยกัน ถึงเรื่องที่ไม่มีอยู่ในคู่มือ หรือพ้นคู่มือไปแล้ว

สำหรับเรื่องหน้าที่การงานระด้บนี้ก็จะอยู่ในองค์การในฐานะผู้ปฎิบัติงานและผู้บริหาร

c) พวกคว่ำกระดาน
พวกนี้แต่กลับเสนอให้ใช้วิธีการแบบใหม่ ระเบียบใหม่ ต่างจากสองพวกแรกที่ต้องรักษาสิ่งที่มีอยู่เดิมให้คงอยู่ไป

ที่มาของพวกเขาก็มีหลายแบบก็อาจจะมาจากพวกมีประสบการณ์ที่เชี่ยวชาญจนเห็นขีดจำกัดของแนวปฏิบัติเดิม และเสนอให้สร้างแนวปฏฺิบัติใหม่

หรืออาจจะมาจากคนในวงการอื่นๆ ที่เห็นว่า มีแนวทางใหม่ๆ ดีกว่าและอยากจะทำให้เกิดในวงการนี้

หรือกระทั่งคนที่ไม่รู้อะไรเลยแค่อยากจะทำให้มันมีอะไรใหม่ๆ

พวกคว่ำกระดานในแต่ละวงการมีน้อยมาก สิ่งที่พวกเขาทำมี 2 อย่าง คือ ไม่รุ่งก็เจ๊งไปเลย และส่วนใหญ่ก็มักจะเจ๊ง เพราะการเปลี่ยนแปลงมักจะเป็นเรื่องยาก

แต่ส่วนที่ประสบผลสำเร็จก็จะเป็นผู้ที่วางแนวทางให้พวก "เด็กใหม่" และพวก "มีประสบการณ์" ยึดถือเป็นแนวทางต่อไป

พวกคว่ำกระดานจะมีวิธีเรียนอีกแบบหนึ่ง จากวงการอื่นๆ จากประสบการณ์ตัวเอง ฯลฯ แต่สิ่งหนึ่งที่พวกคว่ำกระดานจะไม่เรียน คือ แนวปฏิบัติเดิมนั่นเอง (หรืออย่างที่ผมได้กล่าวก่อนหน้านั้นว่า อาจะเชี่ยวชาญจนเห็นข้อจำกัด และได้เสนอวิธีการใหม่ขึ้นมาแล้ว)

ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

C001-2.1 ดีไวซ์ไดรเวอร์ และโปรแกรมดีไวซ์เมเนเจอร์

Jonathan Livingston : Seagull

พระพุทธเจ้าเป็นศาสดาเอกของโลก... จริงหรือ ?