ห้องสมุดประชาชนจังหวัดอุบลราชธานี "ศูนย์ความรู้กินได้"

ห้องสมุดประชาชนจังหวัดอุบลราชธานีตั้งอยู่หัวมุมสี่แยกถนนอุปราชตัดกับถนนเขื่อนธานีใกล้ๆ ทุ่้งศรีเมือง ห้องสมุดแห่งนี้ต่างจากห้องสมุดประชาชนของ กศน. ที่เราคุ้นเคย เพราะมีการตกแต่งค่อนข้างหรูดูทันสมัย หลังจากกระทรวงศึกษาธิการและสำนักงานบริหารและพัฒนาองค์ความรู้ (องค์การมหาชน) พัฒนาเป็นโครงการต้นแบบ “ศูนย์ความรู้กินได้”




บรรยากาศภายในตกแต่งด้วยสไตล์โมเดิร์น มีการใช้กระจกกั้นๆ ในหลายๆ ส่วน โต๊ะอ่านหนังสือก็ทันสมัย ด้วยการจัดแสงที่ดีทำให้บรรยากาศผ่อนคลายเหมาะกับการอ่านหนังสือมากๆ เสียดายกล้องผมไม่ดีพอที่จะเก็บลักษณะแสงแบบนี้มาให้ท่านเห็นได้ หากมองจากรูปก็จะเห็นภาพมีสีจืดๆ

เรื่องของบริการโดยรวมๆ ก็มีการให้บริการครบครับทุกอย่างที่ห้องสมุดควรจะมี นอกจากการยืืมคืนหนังสือแล้ว ยังประกอบด้วยบริการอินเทอร์เนต บริการ Wi-fi การจัดกิจกรรมต่างๆ เช่น การจัดกิจกรรมส่งเสริมอาชีัพ การจัดสอบภาษาและอบรมคอมพิวเตอร์ ฯ นอกจากนี้ย้งมีการแยกมุมหนังสือที่เกี่ยวกับการประกอบอาชีพออกมาเป็นมุมต่างหากเพื่อให้ง่ายต่อการสืบค้น ตามแนวคิด"ศูนย์ความรู้กินได้" อีกด้วย




สำหรับผู้ที่มีโอกาสขอแนะนำให้เยี่ยมชมครับ

เพิ่มเติม
- ดูรูปทั้งหมดได้ที่นี่

Every first draft of anythings is shit

ที่มา : บทความเรื่อง "มองการเมืองเรื่อง ‘เกิด-แก่-เจ็บ-ตาย’ และ ‘กิน-ขี้-ปี้-นอน’ ผ่านตรรกะสังสรรค์"

จ่ายง่าย จ่ายดี

สินค้าหลายๆ ชนิดเราซื้อมันเพราะมันซื้อง่าย แม้จริงๆ เราก็ไม่ได้อยากซื้อมันเท่าไหร่นัก หรือในที่ทำงานเจ้านายชอบใช้คนบางเพราะใช้ง่าย แม้ว่าจริงๆ แล้วคนนั้นก็ไม่ได้ถนัดในเรื่่องที่ให้ไปทำเท่าไหร่นัก

หากมองในแง่การขายสินค้า สินค้าที่คนยินดีจะใช้ก็ต้องเป็นสินค้าที่ใช้งานง่าย ที่พูดถึงแนวคิดนี้เพราะสามสี่วันก่อนไปสมัครบัตรกดเงินสดยูเมะพลัส เนื่องจากผมเคยสมัครบัตรอื่นๆ ก่อนหน้านี้เลยมีโอกาสเทียบบริการทั้งสองบัตรให้ฟัง

สองบัตรก่อนหน้านั้น การสมัครก็ไม่มีอะไรซับซ้อน เซลส์มาเดินหาที่สำนักงาน ขอรายละเอียด กรอกใบสมัคร สักอาทิตย์ก็มีโทรศัพท์มาหาสอบถามข้อมุลนิดหน่อย อีกสองสามวันต่อมาก็โทรมาแจ้งว่าผ่านการอนุมัติ สามสี่วันถัดมาได้รับบัตรพลาสติกทางไปรษณีย์ สามที่วันถัดมาได้รับรหัสบัตรทางไปรษณีย์ โทรไปเปิดใช้บริการ เป็นอันเสร็จสิ้น

แต่ยูเมะทำเร็วมากๆ เซลส์มาหาเหมือนเดิม ขอรายละเอียดเอกสารหลักฐานเหมือนๆ กัน แต่ทิ้งบัตรไว้ให้เลย อีกสองวันบริษัทโทรมาถามอะไรนิดๆ หน่อยๆ ตอนบ่ายส่ง SMS บอกว่าอนุมัติแล้ว พร้อมส่งรหัสการใช้บัตรมาพร้อมเลย ผมสามารถกดเงินได้ในเช้าวันถัดมา แถมมีโปรโมชันหากเรากดเงินครั้งแรกออกมาใช้เกิน 10,000 บาทภายใน 30 วันจะได้รับของแถมเป็นกระเป๋าเดิมทาง(ดูท่าทาง)ราคาไม่น้อย การทำเช่นนี้เท่ากับกระตุ้นให้ลูกค้าไปกดเงินออกมาใช้จริงๆ แทนที่จะคิดว่าสมัครบัตรทิ้งๆ เอาไว้ก็พอ

สิ่งที่ทางบัตรนี้ทำคือทำให้ง่าย ทำให้สะดวกที่สุด เพื่อบัตรจะไปอยู่ในมือลูกค้า อันจะมีโอกาสในการใช้งานบัตรเงินสดมากขึ้นนั่นเอง

ดังนั้นจะนำเสนอสินค้าหรือบริการใด ก็อย่าลืมความง่ายนะครับ จำง่าย เข้าใจง่าย แก้ไขง่าย รับรองว่าได้ิเงินง่ายแน่ๆ

Transformers: Dark of the Moon

มากันอีกแล้ว รถยนต์แปลงร่างเป็นหุ่นยนต์ได้ เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาเดี๋ยวรถเดี๋ยวหุ่น ไม่รู้อะไรนักหนา แต่ก็เป็นที่ชื่นชมกันทั้งผู้ใหญ่และเด็ก วันที่ไปดูคนเกือบเต็มโรงในจำนวนนั้นเกินครึ่งเป็นเด็กน้อย

เนื้อหาไม่มีอะไรมาก เป็นสงครามไม่จบสิ้นระหว่างพวก Autobot และ Decepticon แต่แทนที่จะมาลุยกันดื้อๆ ก็ต้องมีใช้เล่ห์ยืมมือศัตรูมาทำประโยชน์ให้กับตัวเองซะหน่อย

สิ่งที่ได้จากภาพยนต์เรื่องนี้คือตรรกะที่ย้อนแย้งของผู้ที่พยามทำตัวเป็นกลาง เช่น การที่พวก Autobot โดยการผดุงสันติภาพ แต่สิ่งที่พวกเขาทำคือไปร่วมงานกับชาติสหรัฐ ชาติที่ขยันก่อสงครามซะเอง มีฉากหนึ่งที่ไปช่วยสหรัฐถล่มโรงงานนิวเคลียร์ของประเทศในตะวันออกกลาง มีข้อความว่า Illigal Newclear Site โรงงานนิวเคลียร์ผิดกฎหมาย (ถ้าจำไม่ผิด) ซึ่งสะท้อนถึงมุมมองของอเมริกันที่เที่ยวตั้งกฎว่าใครควรมีหรือไม่ควรมีอาวุธแบบไหน ทั้งๆ ที่ตัวเองที่แหล่ะที่ครอบครองอาวุธเหล่านั้นไว้มากที่สุด นี่ถ้ามีพวก Autobot จริงๆ ก็คงจะถูกส่งไปทำสงครามที่อิรักหรืออัฟกานิสสถาน

สิ่งที่ควรระวังให้มากคือ ผู้ที่พยามทำตัวเป็นกลางหรือแสดงตัวว่าเป็นกลาง แต่ไม่ได้เข้าใจบทบาทจริงๆ สุดท้ายก็จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของความขัดแย้งซะเอง ซึ่งในกรณีนี้ พวก Autobot ประกาศตัวว่าจะช่วยรักษาสันติภาพให้กับโลก แต่ในที่สุดพวกเขาที่แหล่ะที่ชักศึกเข้ามาให้ชาวโลก

ผมคิดว่าภาพยนต์เรื่องนี้ไม่ใช่หนังสงคราม ทั้งๆ ที่ไล่ฆ่าไล่ยิงกันทั้งเรื่อง เพราะในเรื่องไม่เสนออุดมการณ์ของทั้งสองฝ่ายให้เห็นเลย อุดมการณ์ที่ทำให้ทั้ง Autobot และ Decepticon ตั้งหน้าตั้งตามทำสงครามกันไม่จบไม่สิ้น ซึ่งถ้าเราดูหนังสงคราม เราจะเห็นความพยามของทั้งสองฝ่ายที่จะปลุกเร้าทหารของฝ่ายตนว่า เหตุใดควรทำสงคราม เหตุใดสงครามนี้จึงมีค่าควรแก่การเสียสละ จะว่าไปไม่ต้องพูดถึงอุดมการอะไร แค่ที่มาที่ไปว่าแต่เดิมนั้นทั้งสองฝ่ายมีความขัอแย้งอะไร ก็ยังไม่มีใครรู้ เจอกันก็ไล่ยิงกันอยู่นั่นแหล่ะ

สรุปแล้ว มันอย่างเดียว อย่าไปคิดมาก

ฟองน้ำหุ้มไมโครโฟน

ประโยชน์จากการใช้ฟองน้ำหุ้มไมโครโฟน นอกจากเพื่อสุขอนามัยที่ดี ช่วยให้เสียงนุ่มขึ้นแล้ว ประโยชน์อีกอย่างหนึ่งคือช่วยป้องกันไฟดูดริมฝีปาก เหตุนี้สุดท้ายนี้ทำให้ผมต้องหามาใช้ สนนราคาคู่หนึ่ง 90 บาท ครับ(แพงเหมือนกันนะ)

แนะนำ Dbfviewer โปรแกรมสำหรับจัดการฐานข้อมูล

http://www.blogger.com/img/blank.gif

ผมมีเหตุจำเป็นต้องเขียนโปรแกรมเพื่อจัดการกับฐานข้อมูล .dbf ของโปรแกรม Foxpro เลยลองหาโปรแกรมที่จะเข้าไปจัดการฐานข้อมูล .dbf โดยตรง พบว่าโปรแกรมนี้ใช้งานได้ง่ายดีครับ วิธีใช้คงไม่นำเสนอนะครับ คนที่จะใช้งานโปรแกรมนี้คงจะรู้วิธีการใช้มันอยู่แล้ว ก็คล้ายกับโปรแกรมในตระกูลนี้ทั่วไป นั่นแหล่ะครับ

สนใจดาวน์โหลดได้ที่นี่ http://www.dbf2002.com/

เิพิ่มเติม 2 ส.ค. 54
DBF Viewer Plus ก็เป็นทางเลือกหนึ่งที่น่าสนใจ และเป็น Freeware ด้วยครับ

เยี่ยม ดี เก่ง ยังไม่พอ ต้อง....เร็ว

เยี่ยม ดี เก่ง ยังไม่พอ ต้อง....เร็ว

ขอเล่านั้นๆ ของเหตุการณ์ที่ผมได้แนวคิดนี้มา เมื่อวันที่ 19 ก.ค. 54 ที่ผ่านมา ผมไปทำบัตร ATM ที่ธนาคารแห่งหนึ่ง ปรากฎว่าแทนที่เจ้าหน้าที่จะนำบัตร ATM แบบปกติ(เสียค่าทำครั้งแรก 100 บาท และหักค่าธรรมเนียมปีละ 200 บาท) มาให้ กลับนำบัตรแบบพิเศษพ่วงการทำประกันอุบัติเหตุมา ซึ่งบัตรนี้ต้องเสียค่าดำเนินการ 599 บาท (แต่หักจากบัญชีได้เลย) พร้อมบอกว่าขณะนี้บัตรแบบธรรมดายังไม่ได้ถูกส่งมาจากสำนักงานใหญ่ ต้องรออีกระยะ เมื่อถามย้ำว่าอีกนานไหมได้รับการแจ้งว่าอีกนาน

ขณะที่ผมลังเลอยู่นั้น ลูกค้ามาทำธุระอย่างอื่น เจ้าหน้าที่เลยให้ผมรอพร้อมกับทิ้งโบรชัวร์ของบัตรแบบนี้ให้ผมอ่านเกือบสิบนาที เมื่อค่อยๆ อ่านไป ผมพยามหาดูว่าค่าเบี้ยประกันเท่าไหรแน่ ก็ไม่เห็นมี แต่จากประสบการณ์บอกต้องมีการห้กทุกๆ ปีเพื่อใช้เป็นเบี้ยประกัน เมื่อถามจนได้คำตอบว่าต้องเสียเบี้ยประจำทุกปีแล้ว ผมจึงปฏิเสธแม้จะเขียนเอกสารเรียบร้อยแล้ว อย่างไรก็ตามผมสามารถมาทำบัตร ATM ได้จากอีกสาขาหนึ่งซึ่งก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร นอกจากเสียงบ่นๆ ถึงพรรคพวกว่าทำน่าเกลียดไปหน่อย

สิ่งที่ผมเรียนรู้จากเรื่องนี้คือ การที่ผมตัดสินใจปฏิเสธไปได้เพราะเจ้าหน้าที่คนนี้ปล่อยให้ผมได้คิด ให้พิจารณา ตั้งแต่แรกผมคิดว่าหักแค่ปีเดียว 599 บาท หากราคานี้ผมคงจะตกลงใจทำโดยง่ายเพราะไหนๆ ก็มาถึงสาขาแล้ว เขียนใบคำร้องสารพัดเสร็จแล้ว ครั้งนี้หากเขาจะขายให้ผมสามารถทำได้ง่ายๆ เพียงแต่ปิดการขายภายในห้านาทีนั้น คือทำบัตรให้ผมตอนนั้นเลย แทนที่จะเดินไปทำอย่างอื่น แต่การปล่อยให้เนิ่นนาน ผมเริ่มต่อต้าน เริ่มหาข้อมูลใหม่ๆ จนไม่ยอมรับข้อเสนอในที่สุด

ผมว่าการเสนอสินค้าหรือบริการใดๆ นอกจากคุณภาพและบริการที่ดีแล้ว ความรวดเร็วในการส่งมอบเป็นสิ่งที่สำคัญไม่น้อย ซื้อปั๊บควรได้ปุ๊บ ใม่ไช่วางมัดจำแล้วค่อยมาเอาของอีกสามวัน(หรืออาทิตย์หน้า) ถ้าแบบนี้หล่ะโอกาสหลุดจะมีสูง

ผมคุยเรื่องนี้กับน้องผู้หญิ่งที่ทำงานเรื่องการตกร่องปล่องชิ้นกับหนุ่มๆ เธออธิบายว่าจะมีช่วงหนึ่งที่ผู้ชายคนนี้ทำให้เธอหลงได้ ถ้าตอนนั้นขออะไรก็จะตกลงใจให้ ปรากฎว่าช่วงที่ว่ามันผ่านไปแล้วข้อดีข้อเสียมันเริ่มปรากฎ ทีนี้จะตกลงใจไม่ง่ายแล้ว

ตอนปี พ.ศ. 22-23 ด้วยความอยากได้รถคนแรกของบ้าน พ่อผมพาลูกเมียซ้อนจักรยานไปดูรถ หลายบริษัทก็บอกเงื่อนไขวางดาวน์อย่างนี้อย่างนั้น ดูแล้วไม่ไหวเลยพากันกลับ ระหว่างนั้นผ่านโชว์รูมดัทสันก็แวะสักหน่อย คุยผู้จัดการสักครู่แทนที่จะพูดเรื่องจ่ายเงิน เขาหยิบกุญแจมาให้แล้วบอกพ่อผมว่า "พี่เอาไปขับเลย เอาไม่เอาอีกสามวันมาบอกผม" พ่อวิ่งหาเงินดาวน์มาจนได้ เขาขายมันตอนทื่พ่อผม"หลง" เขาไม่ปล่อยให้พ่อผมคิดมาก นี่เป็นเซลล์ที่เก่งที่สุดที่ผมเคยเห็น

หนุ่มๆ ทั้งหลายว่า หากคุณไม่หล่อ คุณไม่รวย คุณก็ต้อง ...เร็ว.... เพราะหากไม่มีสักอย่างคุณก็จบ

เตรียมปิ่นโตสำหรับห่อข้าว

ผมซื้อปิ่นโตเถาใหม่เพื่อเตรียมห่อข้าวไปที่ทำงาน เหตุที่ไม่ได้ห่อในกล่องห่อข้าวเพราะผมคิดว่าภาชนะที่เป็นโลหะของปิ่นโตมันถูกกว่าเยอะ ปิ่นโตที่ผมซื้อมายี่ห้อจรวด ขนาดเส้นผ่านนย์กลาง 10 ซม.เป็นแบบสามชั้น ราคา 220 บาท ใกล้ๆ กันมียี่ห้อนกนางนวล ขนาดเดียวกัน แต่เป็นแบบสองชั้น ราคา 520 บาท (ทำไมราคามันต่างกันขนาดนั้น !!!)



หลังจากลองไปค้นดูข้อมูลแล้ว ทั้งสองยี่ห้อเป็นของผู้ผลิตเจ้าเดียวกัน (ที่คือแคตาล็อกของยี่ห้อจรวด และยี่ห้อนกนางนวล)

อ่านรายละเอียดจากนิตยสารการตลาดแล้ว ทั้งสองยี่ห้อต่างก้ันที่แบรนด์และคุณภาพของวัสดุึ ซึ่งผมก็ไม่แน่ใจว่าความต่างของคุณภาพวัสดุจะเกิดจากชนิดของสเตนเลสหรือเปล่า

เอาว่าอย่าคิดมากไปไกลกว่านี้เลย เอามาใช้งานแล้วได้ผลอย่างไรจะมาเล่าใหัฟังครับ

สุนีย์ทาวเวอร์ ห้างสรรพสินค้า IT อีกแห่งในเขตอิสานใต้

มีโอกาสได้มาราชการที่จังหวัดอุบลราชธานี แล้วแวะไปส่งคณะทำงานเพื่อประชุมที่โรงเรียนสุนีย์แกรนด์โฮเตล ซึ่งเป็นเป็นส่วนหนึ่งของโครงการสุนีย์ทาวเวอร์ ตั้งอยู่บนถนนชยางกูรใกล้กับห้างโลตัส ซึ่งมีห้างสรรพสินค้าตั้งอยู่ในโครงการด้วย ชื่อของโครงการ"สุนีย์" ดูเชยๆ ไม่ค่อยทันสมัย แต่เมื่อได้ไปแล้วผิดคาด โรงแรมนี้แต่งด้วยสไตล์โมเดิร์น คือใช้กระจก เหล็ก เป็นส่วนประกอบที่สำคัญ พื้นเป็นหินแกรตนิตเดินสบาย(ผมเคยเห็นบางโครงการที่ใช้หินแกรนิตปูพื้นแต่เดินแล้วกลับลื่นมาก)




พื้นที่ในส่วนห้างสรรพสินค้าไมได้ใหญ่โตมากนักถือเป็นห้างขนาดกลางๆ แต่แน่นอนว่าการตกแต่งก็สวยงามเช่นเดียวกับโรงแรม ในส่วนนี้ที่ชั้นสามมีการแบ่งโซนจำหน่ายสินค้า IT โดยเฉพาะห กลองเดินๆ ดูแล้ว ก็เหมือนกับส่วน IT ในห้างทั่วๆ ไป และมีห้องบางส่วนที่ยังไม่มีผู้เช่า แต่ที่น่าสนใจคือในห้างนี้มีบูตจำหน่ายสินค้าของ Apple ด้วย (ไม่ใช่ Apple Store แต่เป็นตัวแทนจำหน่ายอีกแบบ)




สินค้าที่แสดงในร้านมีไม่เยอะนักโดยมีพนักงานขายประจำร้านหนึ่งคน มีสินค้าเด่นๆ ของ Apple โชว์อยู่นิดหน่อยได้ลองไปจับ Macbook กับ Mac ดูนิดหน่อย ก่อนจะถอยไปตั้งหลังหลังจากเห็นราคา




สำหรับชาวสุรินทร์เดิมนั้นห้างจำหน่ายสินค้า IT โดยเฉพาะที่อยู่ใกล้ที่สุดคือ โคราช แต่เดี๋ยวนี้ที่อุบลมีแล้ว ใครผ่านไปผ่านมาก็ลองแวะไปดูไปชมได้ การเดินทางสะดวกกว่ามาก เพราะจาก บขส. อุบลนั่งรถเมล์สาย 3 ค่ารถ 10 บาท ก็ผ่านห้างนี้แล้วครับ อีกอย่างการเดินทางระหว่างอุบล-สุรินทร์ โดยรถโดยสารนครชัยแอร์ รวดเร็วกว่ารถสายโคราช-สุรินทร์ ที่ขยันจอดแช่อย่างเทียบไม่ติด

เพิ่มเติม
- ดูภาพทั้งหมดได้ที่นี่

โมเดลใหม่ของการฉายวิดิโอบนรถสารประจำทาง ?

นั่งรถโดยสารประจำทาง เห็นมีการฉายมิวสิกวิดิโอแต่คราวนี้ผมเพิ่งสังเกตเห็นว่ามิวสิกวิดิโอที่ชมนั้น มีการบอกหมายเลขโทรศัพท์และวิธีในการดาวน์โหลดผ่านมือถือ แต่เดิมนั้นไม่เคยเห็น(หรือไม่ได้สังเกตก็ไม่ทราบ)


ผมเข้าใจว่านี่คือช่องทางใหม่ๆ ในการเผยแพร่มิวสิกวิดิโอ เข้าใจเอาว่าบริษัทประจำทางอาจจะไม่ต้องเสียเงินซื้อซีดี แต่ทางค่ายเพลงเอามาแจกเลย นี่ไม่แน่ว่าต่อไปอาจจะต้องมีการแถมเงินให้หรือเปล่า เหมือนสมัยก่อนที่จ้างเปิดเพลงทางสถานีวิทยุ อย่างที่เขาว่า "เพลงละพัน วันละเพลง"

PHP interactive

หลายๆ คนที่เคยใช้ภาษา python คงจะประท้ับใจที่ภาษานี้มีตัวแปลภาษาแบบโต้ตอบได้ หรือที่เรียกว่า Interactive shell มาให้ด้วย ซึ่งช่วยให้เรามาสามารถเขียนโปรแกรมง่ายๆ ช่วยในการทบทวนและทำความเข้าในโปรแกรม


ในภาษา PHP ก็มีผู้ริเริ่มทำมันขึ้นมาในชื่อ PHP interacrive เป็นโปรแกรมที่ทำงานบน Browser อีกที (เ็ป็น Browser Base ไม่ใช่ shell)

การติดตั้งทำได้โดยการขยายแฟ้มแล้ววางไว้ในเว็บเซอร์เวอร์(จำลอง) บนเครื่องท่านได้เลย แล้วเรียกทำงานผ่านหน้าเว็บ

วิธีใช้งานก็ไม่ยุ่งยากอะไร ให้เขียนโค้ดในช่องด้านบน จากนั้นก็คลิ๊กปุ่ม update ผลการทำงานก็จะแสดงให้เห็นในช่องด้านล่าง



ขอแนะนำให้ลองใ้ช้ดูครับ

Inception

ภาพยนต์แนววิทยาศาสตร์อันโด่งดังในปี 2553 เนื้อหาเป็นเรื่องของการเข้าไปสู่ความฝัน ดังนั้นตัวแสดงทั้งหมดจึงนอนหลับทั้งเรื่อง ฮา ฮา ที่เห็นเิดินไปเดินมา คุยกัน ไล่ยิงกัน ฯลฯ ล้วนเป็นเรื่องในฝันทั้งสิ้น


แนวคิดของนวนิยายเรื่องนี้คือ เชื่อว่าในความฝันเราจะเข้าถึงข้อมูลบางอย่างที่คนๆ นั้นเก็บงำไว้ไม่เปิดเผยในภาวะที่ตื่น ข้อมูลเหล่านั้นจะไม่ปรากฎให้เห็นโดยตรงแต่จะอยู่เชื่อมโยงกับสัญลักษณ์บางอย่าง เช่น หากผมมีประสบการณ์ในอดีตบางอย่างที่ไม่ยอมเปิดเผยให้ใครได้รู้ หากใครเข้าไปในฝันผมได้ ผมอาจจะเขียนประสบการณ์นั้นไว้เป็นบันทึกในไดอารีหรือเขียนไว้ในบล็อก หากเขาหามันเจอย่อมจะรู้ถึงสิ่งที่ผมปิดบังไว้ได้ อะไรทำนองนั้น

ดังนั้นจึงมีโจรขโมยข้อมูลจากสมองของคนอื่นๆ โดยการเข้าไปในความฝัน วิธีการคือแอบทำให้เหยื่อหลับในระหว่างกิจกรรมต่างๆ เช่น ระหว่างการเดินทาง ระหว่างไปถอนฟัน จากนั้นก็ใช้เครื่องมือที่ทำให้เกิดการแบ่งปันความฝัน โดยในความฝันแต่ละครั้ง จะมีคนหนึ่งเป็นเ้จ้าของความฝัน คนหนึ่งทำหน้าที่สถาปนิกที่กำหนดรายละเอียดของความฝัน ส่วนคนอื่นๆ รวมทั้งเหยื่อก็ร่วมเข้ามาอยู่ในความฝันนั้นๆ จากนั้นก็จะทำการล้วงความลับ พยามพูดอะไรที่จะนำไปสู่สัญลักษณ์ที่เชื่อมโยงกับความลับนั้น บางทีทำให้ฝันยังหาความลับไม่ได้ ก็ต้องทำให้ฝันต่อไปอีกทอดหนึ่ง(คือฝันซ้อนฝันไปหลายๆ ชั้น)

พระเอกและทีมงานก็รับงานประเภทนี้ นอกจากล้วงความลับของเหยื่อแล้ว พวกเขาเชื่อว่าการเข้าไปในความฝันยังจะสามารถเปลี่ยนความคิดนิสัยใจคอของคนได้ โดยการเข้าไปในฝันระดับลึกหลายๆ ชั้น แล้วชักจูง สร้างสถานการณ์ให้เปลี่ยนความเชื่อได้ สมมติว่าในชีวิตจริงๆ ผมกับหุ้นส่วน ร่วมงานกันด้วยดี หากต้องการให้หวาดระแวงกัน ก็เข้าไปในความฝัน สร้างสถานการณ์ว่าผมโดนโกง เพื่อผมกลับมาในชีวิตจริงๆ ก็จะเริ่มระแวงหุ้นส่วน

ขอไม่เล่าเนื้อเรื่องอีก แต่จะกล่าวถึงแนวคิดในการปลูกความคิดทำนองนี้ในหัวคน ซึ่งอาจจะเริ่มจากการปลูกฝังผ่านสัญลักณ์ต่างๆ เช่น ตอนเราเป็นเด็กๆ เราจะต้องร้องเพลงชาติ สวดมนต์ หมอบ คลาน ฯลฯ สิ่งเหล่านี้เป็นสัญลักษณ์เพื่อซึมซาบค่านิยมต่างๆ ที่สังคมได้ปลูกฝังไว้จนเรากลายเป็นผู้ใหญ่ เราก็เป็นพลเืืมืองที่มีค่านิยมแบบนั้น

ค่านิยมมันส่งกันตรงๆ ไม่ได้ เช่น บอกให้เคารพผู้ใหญ่ บอกให้รักกัน ไม่ไ้ด้ผล สิ่งเหล่านี้ต้องทำผ่านเครื่องมือได้แก่พิธีกรรมหรือสัญลักษณ์ เช่น พิธีกรรมรับน้องใหม่ การว๊าก การเชียร์ ถ้าดูเผินมันคือกิจกรรมที่นักศึกษาจัดทำในช่วงสั้นๆ ไม่กี่อาทิตย์ แต่จริงๆ แล้วสิ่งทีีแฝงมาคือ การสืบทอดค่านิยมที่เน้นเคารพอาวุโส เน้นการอำนาจนิยม เน้นการเคารพอำนาจ ไม่สนใจความเท่าเทียมกันของมนุษย์ แต่เพื่อให้ดูดีก็ฉาบไว้ด้วยสิ่งที่สวยงาม เช่น ความรักสามัคคีในหมู่คณะ การรักเคารพในสถาบัน เป็นต้น สิ่งเหล่านี้เมื่อได้ปลูกลงไปในหัวสมองของคนที่เข้ามาใหม่ เขาก็จะมีค่านิยมแบบนั้นตลอดชีวิต

การจะดูว่ามีการปลูกฝังค่านิยมให้กับประชาชน(หรือ นักเรียน , บุคลากรใหม่ ฯ) จึงต้องสังเกตและตีความพิธีกรรมและสัญลักษณ์ต่างๆ ให้ลึกซึ้งครับ

เิพิ่มปุ่มแบ่งบันสำหรับ Google Plus และ Social Media อื่นนๆ บน Blogger

วิิธีการง่ายๆ เพราะ Blogger เตรียมพร้อมปุ่มพวกนี้ไว้แล้ว โดยเรียกว่า "ปุ่มแบ่งปัน" สำหรับเทมเพลตใหม่ๆ จะมีการติดตั้งปุ่มเหล่านี้ไว้เลย ส่วนคนที่ใช้มาก่อนต้องมาเปิดใช้ปุ่มนี้ ตามขั้นตอนดังนี้

1. เข้าไปที่ แผงควบคุม > ออกแบบ > องค์ประกอบของหน้า จากนั้นคลิ๊กที่ลิงก์ "แก้ไข" ในส่วน บทความบล็อก


2. ทำเครื่องหมายเลือก ที่ตัวเลือก "แสดงปุ่มแ่บ่งปัน" จากนั้นก็บันทึกการตั้งค่าต่างๆ


3. เมื่อติดตั้งเสร็จเรียบร้อย จะปรากฎปุ่มแบ่งปันใต้เนื้อหาของบล็อก


ที่มา : บล็อก Blogger Plugin

งานดีๆ

เคยคุยกันเล่นกับพรรคพวก ว่างานดีๆ คืออะไร

ผมบอกว่า "งานดีๆ คืองานที่คุณอยากจะลาออกวันละสามเวลา"
เพราะงานแบบนี้ ทำให้คุณตื่นตัว ทำให้คุณอยากเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ทำให้คุณมองหาความท้าทายในชีวิต

ถ้าใครมาบอกว่างานดีๆ คืองานที่มั่นคง ได้ผลตอบแทนดี มีเพื่อนร่วมงานที่น่ารัก และทำมันอย่างมีความสุข
ผมคิดว่างานประเภทนั้นจะทำให้คุณเฉื่อยชา อืดอาด และกลัวการเปลี่ยนแปลง

หรือคุณว่าอย่างไรครับ

ฮักนะ มหาสารคาม

ภาพยนต์เรื่องนี้ทำให้ผมนึกถึงสมัยเด็กๆ ที่บ้านมีหนังสือของศุภักษร ชุด "ชีวิตรักนักศึกษา" ซึ่งเป็นเรื่องความรักใสๆ ในรั้วมหาวิทยาลัยหลายๆ แห่ง ภาพยนต์เรื่องนี้ก็เช่นกัน เป็นการนำเสนอชีวิตรักของนักศึกษาแบบเบาๆ อาจจะมีประเด็นให้คิดบ้างแต่ก็ไม่ใช่เรื่องหนักหนาอะไรนัก


เรื่องราวเป็นเรื่องความรักของนักศึกษาสองคู่ที่เรียนในระดับมหาวิทยาลัยและมัธยมปลายในจังหวัดมหาสารคาม ตัวละครนอกจากตุ๊กกี้แล้วล้วนเป็นนักแสดงหน้าใหม่ทั้งสิ้น มาเว้้าลาวให้ฟังทั้งเรื่องแซมด้วยภาษาไทยและเขมรนิดหน่อย (ตัวละครบางตัวเรียนอยู่ในคณะมนุษยศาสตร์ เอกภาษาเขมร) ฉากของทั้งเรื่องเกิดที่ตัวจังหวัดมหาสารคาม เราจะไม่เห็นฉากมหาชนที่คุ้นเคยเช่นอนุเสาวรีย์ชัยสมรภูมิ หรือตึกระฟ้าที่มีรถไฟฟ้าวิ่งผ่าน เหมือนภาพยนต์เรื่องอื่นๆ แต่ก็ได้ฉากที่แปลกตาไปอีกแบบ

เนื้อเรื่อง เริ่มจากเจ๊อุบล(ตุ๊กกี้) นักศึกษาเอกภาษาอังกฤษปีเจ็ดที่เรียนไม่ยอมจบสักที เป็นประธานชมรมอนุรักษ์ธรรรมชาติ ด้วยความต้องการดึงดูดสมาชิกไปร่วมเข้าค่าย จึงจำเป็นต้องดึงตัว เทพ ธันเดอร์(ธันวา สุริยจักร) นักศึกษาคณะสถาปัตย์กรรมมาเข้าชมรมด้วยความคาดหวังว่าจะมีสมาชิกอื่นๆ สาวๆ ตามเข้ามาร่วมด้วย ตัวเทพเองนั้นก็แสร้งทำตัวเป็นคนที่จากกรุงเทพ เพราะูรู้สึกอับอายไและไม่อยากรับช่วงคณะหมอลำของพ่อ

ในขณะความรักของอีกคู่หนึ่ง คือมุก (สุมลนาถ คำหว่าน)กับ ภูมิ (ประภัทรพงศ์ ประสิทธิพงศ์) นักเรียน ม.ปลาย ที่มาเรียนพิเศษกับเจ๊อุบล กำลังเกิดปัญหาเพราะเธอไม่สามารถไปเรียนต่อกรุงเทพฯ เหมือนที่เคยวางแผนไว้ และ แก่น (วิภู งามเนตร) เพื่อนผู้ชายอีกคนเริ่มเข้ามาแทรกตรงกลาง

นอกจากปัญหาชีวิตของแต่ละคน ภาพยนต์เรื่องนี้เ็ป็นภาพยนต์ที่ส่งเสริมความเป็นท้องถิ่นนิยม ที่แสดงให้เห็นถึงความสวยงามและความสุขของการได้อยู่ในท้องถิ่นของตน มากกว่าจะดิ้นรนไปที่อยู่ต่างถิ่น ในความเห็นผมนั้นออกจะเน้นจนเกินจริงไปหน่อย

ส่วนเล็กๆ น้อยที่น่าสนใจคือ
- มีตัวละคร"แก่น"ที่เป็นนักศึกษา กศน. ด้วย เสียดายที่อกหักตามสไตล์พระเอก
- มี หมอแป้น บ้านร่มเย็นเข้ามาให้คำแนะนำในการดำเนินชีวิตให้พระเอกของเราด้วย

โดยรวมๆ ถือว่าดูสนุกครับ แม้ไม่ได้ไม่ได้ทิ้งประเด็นหนักๆ ไว้

Impossible is noting : Stacy Kohut

when I was a kid, I didn't think anything was impossible.
I could do grinds, front-side board slides, even lean airs.

Then impossible came at me in a different way.
It ain't that big a deal,I'm still on four wheels.

อ่านรายละเอียดเพิ่มเติมได้จากที่นี่

Create a Weblog in 20 minutes by Codeigniter

วิดิโอนี้ตั้งชื่อว่า "สร้างเว็บบล็อก 20 นาที โดยใช้ Codeigniter" (ใน Youtube จะถูกแบ่งเป็นสามคลิป คลิปแรกวางไว้ที่ด้านบน จากนั้นเป็นคลิ๊ปที่ 2 และที่ 3) พอลองทำตามใช้ิเวลา 3 ชม. ครับ แสดงว่า 20 นาทีนั้นสำหรับวิทยากรคนเดียว ฮา แต่ยังดีที่ทำตามเขาได้นะเนี่ย

เนื้อหาของวิดิคลิปชุดนี้ต่อเนื่องมาจากเรื่อง "CodeIgniter Intro Video" โดยเวอร์ชันที่ใช้สาธิตคือเวอร์ชัน 1.7.x ขณะที่ตอนนี้เวอร์ชันที่ใช้งานจริงๆ อยู่ที่ 2.0.2 แล้ว จึงต้องมีการเปลี่ยนค่าต่างๆ นิดหน่อยนะครับ คือในคลิ๊ปแรก นาทีที่ 2.09 ที่มีการแก้ไขค่าในส่วน Auto-load Core Class ในเวอร์ชันใหม่ต้องแก้ในส่วน Auto-load Libraries แทน

โดยรวมๆ ก็ถือว่า Codeigniter ใช้งานไม่ยากนักครับ ทำให้การเขียนโปรแกรมง่ายขึ้นเยอะเลย

ตอนต่อไปจะเรื่อง CodeIgniter From Scratch ครับ

เมาส์รีไซเคิล

เนื่องจากเมาส์เสีย ก่อนจะทิ้งๆ เลยลองหาดูเล่นๆ ว่าเมาส์ที่เสียเขาเอาไปทำอะไรได้บ้าง

ผลที่ได้ดังภาพข้างล่าง











ที่มา : 2dayblog.com

Esan Asian Trade Fair 2011

งานแสดงสินค้าจัดโดยสำนักงานพาณิชย์จังหวัดสุรินทร์ ณ สนามกีฬาจังหวัดสุรินทร์ ระหว่างวันที่ 8-14 กรกฎาคม 2554 ในงานแบ่งเป็นสองส่วนใหญ่ๆ คือส่วนแสดงสินค้าภายในเต็นท์ปรับอากาศที่มีสองเต็นท์ สินค้าที่นำมาขายก็คือสินค้า OTOP ซึ่งส่วนใหญ่เ็ป็นเสื้อผ้าเครื่องประดับ สินค้าหัตกรรม โดยมีส่วนหนึ่งเป็นสินค้าจากประเทศเพื่อนบ้านเช่น ผ้าซิ่นจากลาว สินค้าอุตนสาหกรรมจากจีน เป็นต้น
ส่วนอีกด้านหนี่งเป็นเต็นท์เปิดโล่ง ส่วนนี้เป็นที่ขายอาหารจากทั่วทุกภาค ทั้งอาหารแห้งและอาหารสด







ผมเพิ่งเคยไปเดินงานแสดงสินค้าที่ติดเครื่องปรับอากาศพบว่ามันเย็นพอสมควรทีเดียว ไปวันที่วันศุกร์ที่ 8 กรกฎาคม 2554 ซึ่งเป็นวันเปิดงานพอดี พิธีเปิดเริ่มเมื่อเวลา 18.00 น. มีผู้ว่าราชการจังหวัดสุรินทร์มาเป็นประธานเปิด พิธีกรในงานเปิดคือ ชมพู่ ก่อนบ่ายคลายเครียด เห็นว่ามีการแสดงก่อนการเปิดงาน แต่มีธุระเลยไม่ได้รอชม

บังเอิญไม่ใช่นักช็อบ บอกไม่ถูกว่าสินค้ามันเป็นอย่างไร ถูกหรือแพง? คุณภาพเป็นอย่างไร? แต่บอกได้ว่ามีสินค้าให้เลือกเยอะ และบรรยากาศเย็นสบาย จึงขอเชิญผู้ที่สนใจไปชมกันนะครับ

เพิ่มเติม
- ดูภาพทั้งหมดได้ที่นี่

กลัวทำผิด กับ กลัวอาจจะทำผิด

โดยปกติคนเรามักจะกลัวการทำผิด ด้วยเหตุนี้เราจึงเลี่ยงที่ที่จะทำอะไรหลายๆ อย่างที่อาจจะผิด จริงๆ แล้วสิ่งที่เรากลัวนั้นอาจจะแบ่งออกเป็นสองเรื่อง

1. กลัวทำผิด : เรารู้ว่าการกระทำบางอย่างเป็นเรื่องที่ผิดจริงๆ เช่น พิมพ์หนังสือตกหล่น คิดเลขแบบไม่รอบคอบ สิ่งเหล่านี้แก้ไขไม่ยากโดยการเตรียมความพร้อมและรู้จักตรวจทานงานที่เราทำไป

2. กลัวอาจจะทำผิด : สิ่งเหล่านี้ต่างจากกลัวผิดตรงที่ สิ่งที่เราทำไปเราไม่แน่ใจว่ามันผิดหรือไม่ เช่น ออกแบบป้ายสักอย่าง เราไม่แน่ใจว่าลูกค้าจะพอใจหรือไม่ การเลือกซื้อเครื่องคอมพิวเตอร์เราก็ไม่แน่ใจว่าจริงๆ แล้วมันเหมาะสมกับเราหรือไม่ จัดงานอะไรสักอยางก็ไม่แน่ใจว่าถูกใจผู้ร่วมงานหรือไม่

สิ่งที่สำคัญคือเราเอา"ความกลัวอาจจะทำผิด" มาจัดการเช่นเดียวกับ "กลัวทำผิด" ทำให้เราเสียโอกาสที่จะทำเรื่องต่างๆ ไปอย่างมากมาย

หากต้องการโอกาสในการพัฒนาสิ่งต่างๆ เราต้องแยกให้ออกระหว่าง "กลัวทำผิด" กับ "กลัวอาจจะทำผิด"

Suck Seed ห่วยขั้นเทพ

ภาพยนต์เรื่องนี้เป็นภาพยนต์ฟอร์มใหญ่มาก แต่เนื้อหาไม่มีอะไรใหม่นัก เป็นเรื่องที่่เดาได้ ทุกอย่างเป็นอย่างที่ควรจะเป็น

เนื้อหาหลักอยู่ที่ความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครสองตัวที่เป็นแกนหลักของเรื่อง คุ้ง คนที่เต็มไปด้วยความฝัน ชอบเห่ออะไรเป็นพักๆ กับเป็ด คนที่รักและเกรงใจเพื่อนจนไม่เป็นตัวของตัวเอง ภาพยนต์เรื่องแสดงการดำเนินชีวิตในช่วงมัธยมปลายของทั้งสองคน ที่ผ่านเหตุการณ์ต่าง ๆ เช่น การตั้งวงดนตรีเพื่อเข้าประกวด การชอบผู้หญิงคนเดียวกัน จนนำไปสู่ความขัดแย้งระหว่างกัน


คำว่า Suck Seed มาจากชื่อวงดนตรีที่พวกเข้าตั้งขึ้นแต่ดูเหมือนว่าไม่ได้มีความสำคุัญกับเนื้อหาเท่าไรนัก ในเรื่องนี้หากจะว่าไปแล้วไม่ได้เป็นภาพยนต์ที่เน้นให้เห็นทักษะดนตรีอะไรนัก เพราะดูจากใบปิดโฆษณาเหมือนกับเป็นหนังวัยรุ่นที่่เกี่ยวของกับดนตรี เอาเข้าจริงๆ มีแต่การตั้งวง ยุบวง และทะเลาะกัน จากในเรื่องแล้วฝึมือของตัวละครอยู่ในระดับใช้ได้เลยทั้งที่ไม่ค่อยจะได้ซ้อมอะไร เพียงแต่มีปัญหาชีวิตมารบกวนให้เขวไป บางช่วงก็จะมีการเล่นมิวสิควิดิโอซ้อนอยู่ในภาพยนต์เรื่องนี้ โดยนักร้องดังๆ เช่น Big Ass เป็นต้น

คิดไม่ออกว่าภาพยนต์เรื่องนี้นำเสนออะไร นอกจากวิธีการดำเนินชีวิตแบบวัยรุ่นที่ไม่ได้มีสาระนักแต่ก็ไม่ถึงกับร้ายกาจอะไร ค่านิยมของการตามแฟชัน และตามเพื่อน แทรกกับมุกฮา ขำๆ ไปตลอดเรื่อง (อ้อ พร้อมเพลงร็อคเพราะๆ ให้ฟังด้วย) แถมด้วยกลิ่นอายย้อนอดีตแบบเรื่อง "แฟนฉัน" มานิดหน่อย

เมื่อผมพยามล้างหัวพิมพ์แบบอิงค์แทงค์

เครื่องที่ทำงานไปติดอิงค์แทงค์มา บังเอิญว่าหยุดใช้งานไปหลายอาทิตย์ ผมคือเมื่อพิมพ์ออกมาเส้นหมึกบางส่วนเริ่มขาด โดยเฉพาะหมึกสีดำ ผมเลยพยามล้างหัวพิมพ์แบบเดียวกับที่เราทำกับหมึกเติมแบบปกติ คือเอามาจุ่มน้ำอุ่นและซับด้วยทิชชู่ และเห็นในสายดูดน้ำหมึกเข้าหัวพิมพ์มันมีฟองอากาศ ผมก็เอาหลอดฉีดหมึดช่วยอัดลมดันน้ำหมึกด้วย การทำแบบนี้ไม่มีทฤษฎีอะไรรองรับ ไม่มีใครชี้แนะ ทำแบบลองถูกลองผิดโดยแ้ท้






ผลมันคืำอไม่ได้ผลเลยครับ แหะๆๆ ที่มาเขียนไว้เพื่อเล่าให้คนที่อยากจะลอง ว่าไม่ต้องลองวิธีนี้นะ หาวิธีอื่นเถอะครับ

ทดลองใช้ Codeigniter

วันนี้ทดลองใช้ Codeigniter โดยทำตามวิดิโอแนะนำที่อยู่บนเว็บ จริงๆ ผมก็อ่านหนังสือมาบ้างพอจะรู้เรื่อง MVC พอสมควร ในวิดิโอนี้แม้ว่าจะทำขึ้นเมื่อเวอร์ชัน 1.7.2 แต่ก็สามารถใช้บนเวอร์ชัน 2.0.2 ได้ แต่ต้องมีการแก้ไขติดหน่อยคือ Construct ในนาทีที่ 8.17
จากเดิมเขียนแบบนี้ ซึ่งเป็นแบบที่ใช้ใน PHP4
*****
class Blog extends Controller {
function Blog(){
parent::Controller();
*****

มาเป็นแบบ PHP5
*****
class Blog extends CI_Controller {
function __construct(){
parent::__construct();
*****
อ้อ!!! ตรงคำว่า __construct() ตรงข้างหน้าเขียนด้วย underscore 2 ตัวนะครับ อย่าลืมซะหล่ะ เพราะขนาดเขียนผิดแล้วมันก็ไม่ได้เตือนอะไรด้วย


ไม่รู้จะอธิบายหรือสรุปวิดิโอนี้ให้ฟังได้อย่างไร เพราะต้องการความเข้าใจเรื่อง MVC และ OOP พอสมควร ซึ่งส่วนนี้เองผมก็ไม่ได้แม่นอะไรนักหนา เอาว่าทำตามแล้วก็ได้อย่างที่เขาสาธิตนั่นแหล่ะ ทำตามแบบไม่รู้เรื่องลองถูกลองผิดไปก่อนแล้วค่อยกลับไปอ่านหนังสือให้ละเอียดอีกทีว่าเราทำอะไรไปแล้ว(เนี่ย)

อารมณ์นี้ทำให้นึกถึงสมัยปริญญาตรี เขาให้เข้าทำแล็บกลศาสตร์ แต่ไม่เีคยได้อ่านทฤษฎีไปก่อน ไม่ใช่ว่าไม่ขยัน แต่แล็บมันเรียนตอนปีสอง บางทีก็เอาเนื้อหาปีสามปีสี่มาให้เราทำ ก็งมๆ ทำไปแล้วค่อยมาอ่านหนังสือทีั่หลังก็รู้บ้างไม่รู้บ้าง มากระจ่างก็ตอนได้เรียนวิชานั้นจริงๆ แต่ัมันก็สนุกไปอีกแบบนะ ที่ได้ทำอะไรแบบไม่ต้องรู้มาก่อน ไม่ต้องเข้าใจมากก่อน มาถึงอาจารย์คุมแล็บให้ทำอะไรก็ทำๆ ไป (นอกเรื่องไปมากแล้วนะเนี่ย)


สำหรับใครที่เีขียนโปรแกรมด้วย PHP แล้วอยากลองหันมาใช้ Framework ซึ่ง(อาจ)จะทำให้การทำงานง่ายขึ้นเยอะ ก็มาคุยกันทางหน้าเพจก็แล้วกันนะ

พรุ่งนี้จะทำตามวิดิโอเรื่อง Create a Weblog in 20 minutes

เกียรติบัตร วุฒิบัตร ปริญญาบัตร ประกาศนียบัตร

ความแตกต่างของสี่คำได้แก่ เกียรติบัตร วุฒิบัตร ปริญญาบัตร ประกาศนียบัตร

เกียรติบัตร : คำเรียกบัตรที่มอบให้แก่บุคคลเพื่อแสดงว่าเป็นผู้ที่สมควรได้รับเกียรติ ได้รับการยกย่องอย่างใดอย่างหนึ่ง เช่น เกียรติบัตรรับรองการเข้าร่วมกิจกรรมที่มีคุณประโยชน์ เกียรติบัตรที่มอบให้แก่บุคคลที่ได้ประกอบกิจกรรมที่น่าสรรเสริญ เช่น เป็นบุคคลดีเด่นในด้านใดด้านหนึ่งที่น่ายกย่อง เป็นต้น นอกจากนี้ ผู้ที่เข้าร่วมประกวดหรือแข่งขันความสามารถในด้านใดด้านหนึ่ง หรือการปฏิบัติกิจกรรมอย่างใดอย่างหนึ่งก็อาจได้รับเกียรติบัตรรับรองการเข้าร่วมกิจกรรมนั้นๆด้วย

วุฒิบัตร : เป็นบัตรที่มอบให้แก่บุคคลเพื่อรับรองว่าเป็นผู้ที่มีวุฒิ คือความเจริญในด้านความรู้ ความสามารถในการปฏิบัติงาน หรือความสามารถอื่นๆที่ได้จากการอบรม ผู้มอบวุฒิบัตรเป็นผู้รับผิดชอบจัดการอบรม เช่น การอบรมวิชาการต่างๆให้แก่ครูอาจารย์ผู้สอนวิชานั้นๆ หรือแก่บุคคลทั่วไป การอบรมการทำอาหาร การอบรมศิลปะการจัดดอกไม้ เป็นต้น

ปริญญาบัตร : เป็นเอกสารรับรองวิทยฐานะของผู้สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญา

ประกาศนียบัตร : เอกสารที่แสดงวิทยฐานะของผู้สำเร็จการศึกษา ที่จัดเป็นหลักสูตร ใช้สำหรับการศึกษาระดับต่ำกว่าระดับปริญญา

ที่มา : บทความจากนิตยสารสกุลไทย

ผลการเลือกตั้งผู้แทนราษฎร

การเลือกตั้งผู้แทนราษฎรเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม 2554 ผ่านไปด้วยความเรียบร้อย มีการรายงานผลหลากหลายรูปแบบ แบบที่ถือเป็นมาตรฐานคือการใช้ตาราง แต่ก็วิธีการนำเสนอที่น่าสนใจหลายๆ แบบ สำหรับข้อมูลที่ปรากฎไม่ใช่ข้อมูลสุดท้ายที่ได้รับการรับรองโดย กกต. นะครับ

นี่ได้จากหนังสือพิมพ์ The Nation วันที่ 4 ก.ค. 54 หน้า 16


นี่คือแบบหนึ่งที่ได้มาจาก New Mandala

หากต้องการชมภาพขยายก็คลิ๊กที่ภาพได้เลยครับ

กองถ่ายภาพยนต์นเรศวร จังหวัดกาญจนบุรี

กองถ่ายภาพยนต์เรื่องนี้ตั้งอยุ่ในกองพลทหารราบที่ 9 จังหวัดกาญจนบุรี บริษัทพร้อมมิตรผู้ผลิตได้่เช่าพื้นที่จากกรมธนารักษ์ 2,000 ไร่ เป็นเวลา 25 ปี โดยในการถ่ายทำภาพยนต์จะทำการก่อสร้างฉากแบบ "กึ่งถาวร" และใช้ฉากที่สร้างขึ้นนั้นเป็นแหล่งท่องเที่ยวต่อไป


บัตรค่าผ่านประตู สำหรับชาวไทย ราคา 100 บาท การเดินชมก็เหมือนเดินตามพิพิธภัณฑ์คือมีเส้นทางเป็นวงกลม ให้เดินไปข้างหน้าอย่างเดียว ใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมงสำหรับดูแบบละเอียดพอสมควร วันที่ผมเดินทางไปนั้่น บางจุดที่ดูเหมือนควรจะมีวิทยากรกลับไม่มี แต่มีจอภาพบรรยายรายละเอียดของสถานที่นั้นๆ แทน




ผู้ัที่เยี่ยมชมจะได้เดินชมฉากสำคัญๆ เช่น กรุงหงสาวดี ,หมู่บ้านชาวโยเดีย ,วัดมหาเถรคันฉ่อง ,ห้องเก็บพระแสงปืนต้นอาณาจักรหงสาวดี, สีหสาสนบัลลังก์, คุกใต้ดิน, พระที่นั่งสรรเพชรปราสาท, ท้องพระโรงหงสาวดี ,โรงชำเราชาย กระทั่งเรือสำเภา (สำหรับเรือสำเภาได้แต่ดูห่างๆ) เนื่องจากแต่ละฉากสร้างด้วยขนาดเท่าของจริงๆ กว่าจะเดินได้ครบคงไม่ไหว บางช่วงของการเดินทางก็จึงมีรถรับส่งระหว่างจุึดต่างๆ ด้วย





นอกจากการเที่ยวชมฉากภาพยนต์แล้ว ระหว่างทางก็จะมีจุดบริการถ่ายภาพ มีตั้งแต่การนั่งบนหลังสัตว์ ถ่ายคู่กับสัตว์ กระทั่งบริการถ่ายภาพเป็นตัวละครในภาพยนต์เรื่องนี้ สนนราคาประมาณ 200 กว่าบาท แม้จะใช้เวลาในการแต่งตัวนาน แต่หลายๆ คนก็ยอมที่จะสละเวลาในการชมส่วนอื่นๆ เพื่อให้ได้ภาพประทับใจกลับไป

โดยรวมๆ ก็น่าประทับใจ ขอแนะนำให้ไปเที่ยวชมกัน

เพิ่มเติม
- ดูภาพทั้งหมดได้ที่นี่่

โฆษณา Google Chrome : คนรักสัตว์

โฆษณา Google บนโทรทัศน์ตัวที่สอง นอกจากจะแนะนำผลิตภัณฑ์ของ Google ยังแนะนำให้เราได้รู้จัก "มูลนิธิคนรักสัตว์จรจัด" ด้วย พร้อมความสำคัญของอินเทอร์เนต ในฐานะเครื่องมือสำคัญในดำเนินงานของมูลนิธิ

แนะนำเว็บไซต์ศูนย์ข้อมูลเพื่อพัฒนาชนบท แหล่งรวบรวมข้อมูล จปฐ. และ กชช.2ค

ระหว่างที่ผมกำลังหาข้อมูลเกี่ยวกับอัตราผู้ไม่รู้หนังสือ ได้พบเว็บนี้เข้าโดยบังเอิญ เว็บไซต์ศูนย์ข้อมูลเพื่อพัฒนาชนบท เป็นแหล่งรวบรวมข้อมูล จปฐ. และ กชช.2 ค ที่สำรวจโดยกรมพัฒนาชุมชน ซึ่งมีสารสนเทศที่จำเป็นสำหรับการพัฒนาชุมชนอยู่หลายรายการ และมีการแสดงผลออกมาหลายระดับ ตั้งแต่ภาพรวมระดับประเทศ ระดับภาค ไปเรื่อยจนถึงระดับหมู่บ้าน


(คลิ๊กเพื่อดูรายละเอียด)

คิดไปคิดมา ศูนย์ กศน.อำเภอ เมื่อทาง กศน.จังหวัด ขอข้อมูลไป แหล่งข้อมูลที่สำคัญแหล่งคือจากพัฒนากรอำเภอนี่เอง การนำข้อมูลมาไว้บนอินเทอร์เนต ทำให้การเข้าถึงข้อมูลทำได้สะดวกขึ้น

เชิญชวนผู้สนใจเข้าชมได้นะครับ