ความพยามในการพัฒนาเรื่องการเขียนบล็อกของผม

ผมเขียนบล็อกมาหลายปีแล้วครับ ตอนท้ายก็เบื่อๆ แต่เห็นยังมีคนติดตามอยู่ก็พยามเขียนต่อไป ช่วงที่ผ่านมาผมได้ข้อคิดเรื่องการเขียนบล็อกจากบล็อกเกอร์สองสามคน ต่างกรรมต่างวาระกัน เขาพูดเหมือนๆ กันว่าการเขียนบล็อกต้อง"สด" และ"สั้น" ซึ่งที่ผ่านมาผมก็ยังไม่ได้ทำตามแนวทางนี้ ผลคือเรื่องของความ"สด" หากระยะเวลาที่เราเขียนอะไรมันพ้นเหตุการณ์นั้นมานานความสนุกสนานบรรยากาศต่างๆ มันจะผ่านไปแล้วตั้งมานั่งนึกนั่งคิดกันนาน ส่วนเรื่องของความ"สั้น" นั้นหากเราพยามเขียนอะไรมากๆ โดยคิดว่าอยากให้ผู้อ่านได้รับเนื้อหาครบถ้วน บางทีมันก็ทำให้ต้องรอความพร้อมต่างๆ จนเรื่องมันจึดไป ไปๆ มาๆ ไม่ได้เขียนอะไรเลย

ผมทดลองแนวคิดใหม่ๆ นี้ตลอดเดือนกรกฎาคม ปรากฎว่าผมเขียนได้ถึง 29 เรื่อง มากกว่าที่เคยเขียนมา แนวคิดนี้ทำให้ลดความน่าเบื่อหน่ายไปเยอะ ถึงเวลาเขียนก็เขียนเลย คิดอะไรไม่ออกก็ต้องคิด ต้องสรุปให้จบในเวลานั้นเลย และความสามารถที่เพิ่มมาในช่วงหลังของ Blogger คือ การกำหนดเวลาแสดงผลไว้ล่วงหน้าช่วยผมได้เยอะ เพราะตอนที่กำลังอยากเขียนจะเขียนไว้ได้หลายเรื่อง หากต้องนำเรื่องมาแสดงผลในทันทีก็จะทำให้เนื้อหาใหม่มีจำนวนมากเกินไป ผมจึงกำหนดให้เผยแพร่เป็นระยะๆ คือ วันละ 1 ครั้ง เวลาประมาณ 12.00 น.

ปัญหาอีกหนึ่งประการของผมคือ ผมมีปฎิสัมพันธ์กับผู้ที่เยี่ยมชมน้อยมาก มีผู้ชมเกือบ 500 IP ต่อวัน แต่กลับไม่มีการคอมเมนต์เลย ปัญหานี้เป็นมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว ซึ่งผมคงจะต้องหาแนวทางไขต่อไป

อย่างไรก็ตามผมก็ขอบคุณทุกๆ ท่านที่แวะมาเยี่ยมชมนะครับ ก็ช่วยดูกันไปไม่ถูกใจก็บอก อยากเขียนเรื่องอะไรก็บอก

ความคิดเห็น

moohwaan กล่าวว่า
แอบติดตามอ่านบ่อยๆ แต่ไม่ค่อยได้แสดงความคิดเห็น เป็นกำลังใจให้ครับ
Wittaya Wijit กล่าวว่า
อ่านของคนอื่นแล้ว น่าจะลองเขียนดูนะครับ

จะได้แลกกันอ่าน น่าจะสนุกดี

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

C001-2.1 ดีไวซ์ไดรเวอร์ และโปรแกรมดีไวซ์เมเนเจอร์

Jonathan Livingston : Seagull

พระพุทธเจ้าเป็นศาสดาเอกของโลก... จริงหรือ ?