ข้อคิดจากวิวาทะเรืื่องพิธีกรรมรับน้องใหม่

เรื่องนี้มีที่มาจากการสัมนาเรื่องพิธีกรรมรับน้องใหม่ เมื่อวันที่ 15 มิ.ย. 2554 ณ ม.ศิลปากร หนี่งในผู้อภิปรายคือ คำผกา ออกมาวิจารณ์หนักๆ เกี่ยวกับการรับน้องใหม่และระบบโซตัส(ผมจะขอเรียกรวมๆ ว่าเป็นระบบโซตัส นะครับ) และเนื่องจากสถานที่จัดงานอยู่ใน ม.ศิลปากร เลยมีการพาดพิงไปถึงสถาบันแห่งนี้ บรรดาลูกศิษย์่และผู้ที่ศรัทธาต่อมหาวิทยาลัยและระบบโซตัสรุมกระหน่ำเละเทะเลย สำหรับรายละเอียดติดตามได้จากวิดิโอคลิปที่บันทึกการอภิปราย (วิดิโอตอนที่ 1 ,วิดิโอตอนที่ 2 ,วิดิโอตอนที่ 3 ,วิดิโอตอนที่ 4 )

ผมมีข้อสังเกตบางประการเกี่ยวกับวิวาทะครั้งนี้ ดังต่อไปนี้
1. สิ่งที่คุณคำผกาอภิปรายโจมตีเรื่องของระบบโซตัุส คือ ระบบนี้เป็นการละเมิดสิทธิมนุษย์ชน ทำลายสิทธิและเสรีภาพ ขณะที่ผู้คัดค้านก็มาอธิบายถึงข้อดีของระบบโซตัสว่าทำให้มีความสามัคคี รักใคร่ในหมู่คณะ มีความรักต่อมหาวิทยาลัย

2. ทั้งผู้คัดค้านละสนับสนุนระบบโซตัสต่างให้เหตุผลที่น่ืารับฟังทั้งคู่ ผมเห็นด้วยที่ระบบโซตัสเป็นการละเมิดสิทธิมนุษยชนและเห็นด้วยที่ระบบทำให้เกิดความสามัคคีในหมู่คณะ ซึ่งถ้าอย่างนั้นแล้วทำให้ผมคิดว่า ตัวเองควรมีจุดยืนอย่างไรในเรื่องนี้ ?

3. ประเด็นที่ผมจะต้องคิดคือ เมื่อโซตัสทำให้เกิดผลทั้งสองด้านเช่นนี้ เราจะให้คุณค่าอะไร ระหว่างการเคารพสิทธิมนุษยชน หรือการสร้างความสามัคคีในหมู่คณะ การเคารพอาวุโส ฯลฯ

ดูเผินๆ เหมือนกับการให้คุณค่ากับเคารพสิทธิมนุษยชนน่าจะเป็นสิ่งที่สำคัญกว่าเพราะเป็นเรื่องที่ยอมรับกันในสากล แต่ความจริงไม่เป็นเช่นนั้นเสมอไป บางคนกลับไม่สนใจเรื่องนี้และเห็นว่าการเข้าเป็นส่วนหนึ่งของระบบโซตัส ให้ความมั่นคงและสงบสุข มากกว่าจะลุกขึ้นมาท้าทายขนบเดิมๆ เพื่อแสวงหาสิทธิและเสรีภาพทางความคิด

กระทั่งคนที่เราคิดว่าไ่ม่ควรมีความคิดทำนองนี้เช่น ผู้บริหารมหาวิทยาลัยหลายๆ คน ครูอาจารย์บางท่าน ก็ตาม คนเหล่านี้อาจจะเป็นคนส่วนใหญ่ของสังคมด้วยซ้ำ คนที่ถูกกระทำกลับเต็มใจที่จะโดนกระทำ(จริงๆ ก็มีประโยชน์แฝงอยู่ ที่วันหนึ่งเขาจะกลายเป็นคนที่กระทำได้บ้าง) มันก็ดูแปลกๆ ดีเหมือนกัน

การที่เรายึดถือหลักการบางอย่าง ว่ามีความสำคัุญกว่าสิ่งอื่นๆ การที่เราจะกระทำสิ่งใดๆ จะต้องไม่ละเมิดหลักการนี้ ผมเรียกมันว่า "ค่านิยมพื้นฐาน" ซึ่งแต่ละคนมีไม่เหมือนกัน อย่างกรณีความเห็นต่อระบบโซตัสก็เกิดจากค่านิยมพื้นฐานต่างกันนี่เอง ซึ่งเป็นเรื่องปกติและไม่มีใครผิดใครถูก และค่านิยมพื้นฐานที่แหล่่ะครับ เป็นแนวทางที่คนเราจะให้พิจารณาในการลงมือปฏิบัติสิ่งต่างๆ

นอกจากตัวบุคคลแล้ว หน่วยงานต่างๆ ก็จะมีค่านิยมของหน่วยงาน ลองสังเกตดูดีๆ สำหรับเป้าหมายเดียวกัน แต่ละหน่วยงานจะมีวิธีปฏิบัติหลายๆ เรื่องต่างกันออกไป

4. สิ่งที่เราควรใคร่ครวรคือ เมื่อเราิเริ่มทำงานร่วมกับใคร หรือหน่วยใด เราต้องพยามทำความเข้าใจ"ค่านิยมพื้นฐาน" ให้ดี ว่าสอดคล้องกับเราหรือไม่่ หากเข้ากันได้การทำงานต่อไปคงจะราบรื่น หากแตกต่างกันเราก็ต้องหาทางปรับให้เข้ากัน หากทำไม่ได้ก็คงต้องหาทางเลี่ยงที่จะไม่ร่วมงานกัน

ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

C001-2.1 ดีไวซ์ไดรเวอร์ และโปรแกรมดีไวซ์เมเนเจอร์

Jonathan Livingston : Seagull

การทำตัวอักษรเส้นประ