เทศกาลการแสดงวัฒนธรรมพื้นบ้านนานาชาติเป็นกิจกรรมที่จัดโดย
มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ทุกๆ ปี สำหรับปีนี้เป็นปีที่ 5 แล้ว จัดขึ้นระหว่างวันที่ 14 - 24 มกราคม 2553 ณ สนามกีฬา มรภ.สุรินทร์
ผมเห็นการประชาสัมพันธ์กิจกรรมนี้ตั้งแต่ปีแรกๆ แต่ก็ไม่ได้มีโอกาสแวะเข้าไปชมสักที บังเอิญว่าเมื่อปีกลาย ได้ไปร่วม
การประชุมสัมนาวิชาการ ดนตรีและการแสดงพื้นบ้าน : ยุทธศาสตร์มุ่งสู่มาตรฐานสากล เห็นว่า ทาง มรภ.เอง ภูมิใจนำเสนอกิจกรรม SIFF ด้วยวิสัยทัศน์ก้าวสู่ความเป็นนานาชาติอย่างมาก ตั้งใจว่าหากมีโอกาสจะต้องมาชื่นชมสักหน่อย
ภายใน SIFF มีกิจกรรมย่อยหลายๆ อย่างเช่น การสัมนา, การแสดงแบบเครื่องแต่งกาย แต่กิจกรรมหลักคือ การแสดงพื้นบ้านโดยคณะนักแสดงจากประเทศต่างๆ บนเวที ซึ่งเป็นกิจกรรมเดียวที่ผมได้ร่วมชมและนำมาเสนอในบทความนี้
ผมไปชมเมื่อวันที่ 19 ม.ค. 53 ที่ผ่านมา ในปีนี้ผู้จัดตั้งเวทีกลางแจ้งอยู่ในสนามฟุตบอล ด้านหน้าเวทีมีการตั้งเก้าอี้หลายแถวสำหรับผู้ชมที่ซื้อบัตรในราคา 100 บาท ส่วนถัดออกไปนั้นมีการตั้งอัฒจันทร์ไม่สูงนักโดยรอบเป็นรูปตัวยูสำหรับผู้ชมที่ซื้อบัตรในราคา 40 บาท
เมื่อไปถึงบริเวณจัดงานเมื่อเวลาเกือบสองทุ่มแล้วการแสดงเริ่มไปก่อนหน้านั้นพอสมควร ผู้ชมก็มีจำนวนมากเกือบเต็มที่นั่งที่จัดเตรียมไว้ ประเมินด้วยสายตาพบว่าครึ่งหนึ่งเป็นนักศึกษาที่เหลือเป็นบุคคลภายนอก
ขอนำเสนอการแสดงแต่ละประเทศ(เท่าที่จำได้) มาเล่าให้ท่านฟังต่อไปนี้
อินเดีย
เมื่อผมไปถึงเป็นการแสดงชุดสุดท้ายของประเทศอินเดีย เห็นนักแสดงคนเดียวมาร่ายรำอะไรสักอย่าง โฆษกบอกว่าเป็นการแสดงระบำของชาวพื้นเมือง
ก่อนจะเลิกนักแสดงจากอินเดียก็ออกมาอีกครั้ง คราวนี้เป็นการเต้นของชาวพื้นเมืองที่มาเป็นกลุ่มสิบกว่าคน ผู้แสดงจะยึดแขนไว้ด้วยกัน แล้วเต้นโดยขยับไปมาพร้อมกันและลงเท้าหนักๆ เสียงดังสนั่น ไม่รู้ว่าจะเจ็บเท้ากันบ้างหรือเปล่า
ฟิลิปปินส์ 
ฟิลิปปินส์ส่งมาเพียงสามคนชายหนึ่งหญิงสองในเครื่องแต่งกายสไตล์สเปน การแสดงทั้งหมดเป็นการขับร้องเพลงสเปน ที่มีทั้งเพลงช้าและเพลงเร็วในจังหวะสนุกสนาน
นักร้องหญิงมีเสียงที่มีพลังมากๆ บางทีก็ร้องเดียว บางเพลงก็ร้องคู่กับนักร้องชาย โดยเฉพาะเพลง
Time to say goodbyeเวียดนาม
การแสดงของเวียดนามมีสามชุด ชุดแรกเป็นระบำในชุดอ๋าวหญ่ายที่นักแสดงถอดหมวดขยับไปมา
ต่อมาเป็นสามหนุ่มบอยแบนด์ออกมาในเครืองแต่งกายและทำนองของเกาหลี เพียงแต่เสียงร้องเป็นภาษาเวียดนาม
ส่วนชุดสุดท้ายเป็นระบำชาวเขาแถบตอนกลางของประเทศ แต่ดูๆ แล้วก็เหมือนกับว่ามีการประยุกต์การเต้นรำสมัยใหม่เข้าไปมาก
อิตาลี
คณะนักร้องประสานเสียงจากเกาะซาร์ดิเนียร์ มาแสดง
การร้องเพลงประสานเสียงที่เป็นมรดกตกทอดมาให้เราฟัง ฟังๆ ดูก็คล้ายกับการสวดมนต์ของบ้านเรา เริ่มจากนักร้องร้องเพลงท่อนสั้น ลูกคู่ที่เหลือก็จะประสานเสียงรับ เพียงแต่ว่าการประสานเสียงเขาจะดูซับซ้อนไพเราะไปอีกแบบ
บางเพลงก็จะมีผู้เต้นประกอบแต่ก็ไม่ได้เคลื่อนไหวอะไรมากมายนัก นักแสดงยืนเรียงแถวเอาแขนไขว้กัน ก่อนขยับแต่ขาไปมาพร้อมๆ กันแบบช้าๆ ตามจังหวะเพลง
ลิธัวเนีย
นักแสดงจากลิธัวเนีย มีชุดเดียวแต่แสดงสามเพลง ทุกเพลงเป็นจังหวะเต้นรำสนุกสนาน
การเต้นแบบลิธัวเนียนั้นจะเขย่งปลายเท้ากระโดดไปมาคล้ายนักบัลเลต์ การเต้นแบบนี้ดูแล้วคงกินแรงผู้เต้นไม่น้อย การจะเต้นต่อเนื่องกันได้สามเพลงเช่นนี้แสดงว่าร่างกายคงแข็งแรงพอสมควร
พม่าการแสดงเดียวจากพม่าเป็นการเต้นระบำจากนักแสดงกลุ่มใหญ่ แต่งกายเป็นชนกลุ่มน้อยกลุ่มต่างๆ แล้วสลับกันให้คู่ชายหญิงที่แต่งการเป็นชนกลุ่มน้อยแต่ละกลุ่ม ผลัดกันออกมาเต้นข้างหน้าด้วยท่าทางที่เป็นเอกลักษณ์ เสียดายที่ผมกับเก็บภาพไม่ดีนักเลยไม่ได้นำมาแสดง
ไทย
ประเทศไทยออกมาปิดรายการด้วยระบำดึงครกดึงสาก ที่เป็นการรวมมิตรวัฒนธรรมจากภาคต่างๆ เนื้อหาการอ้อนวอนพระแม่โพสพขอให้ข้าวปลาอาหารสมบูรณ์ นักแสดงที่เป็นพระแม่โพสพนั้น แต่งการเป็นนางอัปราแบบเขมร เพลงประกอบและท่ารำเป็นเพลงโปงลาง ส่วนการแต่งการของนักแสดงอื่นๆ เป็นแบบภาคกลาง เช่น โจงกระเบนในเสื้อแขนกระบอก
สรุปโดยรวมๆ แล้วการแสดงในวันนั้นการแสดงที่หลากหลาย น่าตื่นตาตื่นใจ ทำให้สนุกสนานได้ไม่น้อย แต่กิจกรรมเหล่านี้จัดโดยสถานศึกษาจึงน่าจะมีคุณค่าทางวิชาการเพิ่มมาด้วย
เมื่อแวะชม
เว็บไซต์ของ SIFF เห็นมีกิจกรรมทางวิชาการอยู่บ้าง เช่น การสัมนาทางวิชาการ แต่ก็ไม่ค่อยได้ข่าวคราวอะไรมากนัก ปีต่อไปอยากให้ มรภ.เน้นกิจกรรมเหล่านี้มากขึ้นก็จะดียิ่งขึ้น
เพิ่มเติม-
ชมภาพกิจกรรมทั้งหมดได้ที่นี่
