แค่รอใครสักคน ....

การทีคนบางคนไม่ทำอะไรบางอย่าง ไม่เคยแสดงให้เห็นว่าชอบอะไรบางอย่าง หรือกระทั่งปฏิเสธสิ่งนั้น อาจจะไม่ได้หมายความว่าเขารังเกียจปฏิเสธมันจริงๆ ก็ได้

ผมไปซื้อของที่ตลาดนัดใกล้ๆ ที่ทำงาน ช่วงเวลาที่ผมไปนั้นยังมีคนมาเดินซื้อของไม่มากนัก บางร้านก็แทบจะไม่มีคนเข้าไปชม ร้านแรกเป็นร้านขายเข็มขัดมือสอง มีชายคนหนึ่งกำลังเลือกสินค้าอยู่ก่อนหน้า เมื่อผมเข้าไปได้สองสามนาที มีผู้หญิงเข้ามาในร้านอีกสามคน ผมและอีกสองสามคนซื้อเข็มขัดจากร้านนี้

ร้านต่อมาเป็นร้านรองเท้ามือสองที่คัดแต่รองเท้ากีฬาและรองเท้าหนังสำหรับผู้ชายที่สภาพดีมาขายในราคาที่สูงพอสมควร ร้านนี้ตั้งอยู่ใกล้ร้านรองเท้าที่ขายแบบคละสภาพซึ่งคนเยอะมากทำให้ร้านนี้เลยไม่มีคนเข้ามาชมเลย ผมเป็นคนแรกที่เดินเข้าไปในร้านนี้ ราคาดูจะแพงหน่อย เช่น รองเท้ากีฬาคู่ละ 350 บาท แต่ตูจากสภาพแล้วก็เหมาะกับราคา เพราะยี่ห้อนี้หากซื้อคู่ใหม่คงอยู่ประมาณ 1400 บาท ผมนั่งลองรองเท้าคู่สองคู่เมื่อเงยขึ้นมาเห็นเด็กนักเรียนเทคนิดและคนทำงานเข้ามาเลือกของในร้านหกเจ็ดคน หนึ่งในนั้นตัดหน้าซื้อรองเท้าไปคู่หนึ่งไปก่อนผมด้วย

ข้อสรุปแบบง่ายๆ ของผมจากสองเหตุการณ์คือ มีคนอยากซื้อทั้งรองเท้าและเข็มขัดอยู่แล้ว เพียงแต่เขาไม่อยากเขาไปซื้อในร้านที่มีแค่เขาคนเดียว เขาไม่ต้องการเป็นคนแรกที่ซื้อมัน เขาอยากให้มีคนอื่นอยู่ตรงนั้นด้วย เมื่อมีใครสักคนทำหน้าที่นี้ เขาก็จะซื้อสินค้าดังกล่าวทันที

การที่ยังไม่มีสิ่งใหม่ๆ เกิดขี้นมา อาจไม่ใช่เพราะไม่มีใครอยากให้เกิดหรือมันไม่ควรจะเกิด แต่อาจจะเพราะยังไม่มีคนที่ทำหน้าที่เริ่มต้นก็ได้ ฝากข้อคิดไว้สองข้อ
1. ถ้าอยากให้อะไรเกิดขึ้น คุณอาจจะต้องเป็นผู้เริ่มต้น
2. หากคุณยังไม่พร้อมจะเป็นผู้เริ่มต้น คุณก็ควรสนับสนุนคนอื่นให้ทำหน้าที่นี้

ความคิดเห็น

ดาวเดี่ยว กล่าวว่า
อืม มันก็เป็นแบบนี้จริงๆ แหละ อาจเป็นเพราะมนุษย์เป็นสัตว์สังคมมั้งครับ เดี๋ยวรอซักพัก จะเห่ออะไรแทน เกาหลี ดี
Wittaya Wijit กล่าวว่า
ด้วยเหตุนี้ ทำให้มีคนประเภท "ดารา" หรือ "ผู้นำแฟชัน" ที่จะคอยพาคนอื่นแต่งตัวแบบนี้แบบนั้น

คนทำงานด้านการตลาดก็จะพยามทำให้มี ดาราหรือผู้นำหลายๆ คน ที่ทำอะไรไปในทางเดียวกับหมด จนคนอื่นๆ ทำตามอย่างแพร่หลาย ผมคิดว่าแบบนี้น่าจะเรียกได้ว่า "เทรนด์
non กล่าวว่า
อาจจะด้วยความรู้ประเภทถ้าร้านเงียบๆไม่มีคน ผมจะเดินเข้าไปแบบมีความสุขกับชีวิตมาก ยิ่งถ้าพนักงานอยู่ห่างๆ และให้ความรู้สึกว่าไม่มีคน 'จ้อง' มองผมอยู่ นั่นจะยอดเยี่ยมมาก

เป็นเหตุผลเดียวล้วนๆเลยครับ ส่วนเหตุผลที่เขียนมานั้นสำหรับผมเป็นเหตุผลถัดไปจากเหตุผลข้างต้นครับ :D

พอรู้สึกว่าโดนจ้องมอง การโดนแบ่งปันการโดนมอง ทำให้รู้สึกเดินดูของได้อย่างสะดวกใจกว่าครับ ยิ่งคนเยอะ ยิ่งรู้สึกดีครับ เพราะโดนแบ่งปันอย่างสมบูรณ์ จนเข้าใกล้การไม่ถูกมองเลยครับ

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

C001-2.1 ดีไวซ์ไดรเวอร์ และโปรแกรมดีไวซ์เมเนเจอร์

Jonathan Livingston : Seagull

พระพุทธเจ้าเป็นศาสดาเอกของโลก... จริงหรือ ?