ผลิตภัณฑ์และส่วนเสริม : อย่าคิดว่าน้ำจิ้มไม่สำคัญ

เมื่อวันที่ 26 พ.ค. 53 ผ่านมา ผมได้มีโอกาสไปร่วมงานพิธีเปิด "แหล่งเรียนรู้ราคาถูก กศน.ตำบลสนม" จัดโดย ศูนย์ กศน.สนม ผมไม่ขอเล่ารายละเอียดของพิธีการอะไรมากนัก เพราะมีข้อสังเกตเล็กๆ น้อยๆ จากงาน ในการจัดกิจกรรมนี้ทางเจ้าภาพก็ได้ัจัดเตรียมการแสดงบนเวทีไว้เจ็ดชุดด้วยกัน และเริมแสดงเมื่อประธานมาถึงโดยแสดงประมาณสองชุด จากนั้นก็เป็นพิธีเปิดและต่อด้วยการแสดงรายการที่เหลือจนจบ ปัญหาคือการแสดงแต่ละชุดก็ใช้เวลาพอสมควร ทำให้ชุดท้ายๆ เลยไปถึงเวลาเที่ยงและคนดูก็ร่อยหรอไปเยอะ ระหว่างเดินทางกลับมีผู้สันทัดกรณีให้ความเห็นว่า การจัดแสดงบนเวทีแบบนี้ ไม่จำเป็นต้องรอให้ประธานมาก่อนค่อยแสดง ให้เริ่มแสดงทั้งแต่เช้าเลยและเก็บการแสดงชุดพิเศษๆ ไว้ตอนประธานมา การเริ่มแสดงตั้งแต่เช้าจะช่วยดึงดูให้แขกมาร่วมพิธีมากขึ้นและสร้างบรรยายกาศให้คึกคัก ทั้งช่วยจะลดความเยิ่นเย้อไปได้ด้วย

ผมเพิ่งตระหนักนะครับว่า การแสดงบนเวทีสำหรับกิจกรรมทำนองนี้มีความสำคัญมาก ช่วยเรียกคนมา ช่วยตรึงให้อยู่ร่วมงาน ช่วยลดบรรยายกาศที่ดูเป็นพิธีการให้ผ่อนคลายมากขึ้น ลักษณะนี้แบบนี้รวมไปถึงมหรสพประเภทอื่นๆ ที่มีในงานบุญของชาวบ้านด้วย เช่น ภาพยนต์ ลิเก มวย (กระทั่งการพนันในงานศพ?)


หากคิดดูดีๆ จะเห็นว่าผลิตภัณฑ์หรือบริการเกือบทุกอย่างจะต้องมีส่วนที่เรียกว่า แก่นหรือสาระ แต่ขณะเดียวกันมันก็ถูกส่งไปพร้อมๆ ส่วนเสริม เพื่อให้ผู้รับสามารถใช้งานผลิตภัณฑ์หรือรับบริการด้วยความสะดวกมากขึ้น ความสำคัญของส่วนเสริมนั้นบางกรณีก็อาจจะสำคัญกว่าตัวผลิตภัณฑ์ซะอีก

ฝากให้คิด
1.ในฐานะผู้บริโภคลอง ดูพิจารณาผลิตภัณฑ์หรือบริการที่คุณใช้อยู่สักสองสามอย่าง แล้วลองพิจารณาดูว่าอะไรคือแก่น อะไรคือส่วนเสริม ?
2.ในฐานะผู้ผลิต ลองพิจารณาว่าผลิตภัณฑ์หรือบริการที่คุณผลิต แล้วลองพิจารณาดูว่า อะไรคือแก่น อะไรคือส่วนเสริม ? และคุณใช้มันได้อย่างมีประสิทธิภาพไหม ?

ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

C001-2.1 ดีไวซ์ไดรเวอร์ และโปรแกรมดีไวซ์เมเนเจอร์

การทำตัวอักษรเส้นประ

แนะนำการเรียนภาษาอังกฤษแบบ Phonics