หนังสือเรื่องนี้เป็นการบอกเล่าถึงความพยามในพัฒนาพันธ์กาแฟและผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้องของชาวไร่แกแฟบนดอยช้าง ต.วาวี อ.แม่สรวย จ.เชียงราย ซึ่งประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวอีก้อส่วนที่เหลือคือชาวลีซูและคนจีน โดยมีหัวเรี่ยวหัวแรงสำคัญสองคนคือ วิชา พรหมยงค์ หรือ "พี่วิชา" และ ปณชัย พิสัยเลิศ หรือ "อาเดล"

ชาวดอยช้างเริ่มปลูกกาแฟเมื่อปี 2526 พร้อมกับพืชเมืองหนาวอีกหลายชนิดตามโครงการพระราชดำริเพื่อลดพื้นที่การปลูกฝิ่น แต่ผลผลิตตลอดระยะเวลา 20 ปี ที่ผ่านมายังไม่ค่อยได้ผลนัก กระทั่งในปี 2546 อาเดล ในฐานะผู้ใหญ่บ้านได้หารือกับวิชา ชาวไทยพื้นราบที่เคยติดต่อค้าขายกัน เพื่อช่วยหาแนวทางในการพัฒนาการปลูกกาแฟเพื่อให้ขายได้ราคาดียิ่งขึ้น
ทั้งคู่ได้รวบรวมเกษตรกรผู้ปลูกกาแฟช่วยกันหาหนทางในการพัฒนาผลิตภัณฑ์โดยได้รับความช่วยเหลือจากนักวิชาการและบุคคลอื่นๆ อีกหลายท่าน แม้จะมีปลายครั้งที่ผิดหวังจากการขอความช่วยเหลือจากหน่วยงานที่มีหน้าที่รับผิดชอบเรื่องนี้โดยตรง แต่ก็สามารถผ่านอุปสรรคต่างๆมาได้ในที่สุด
ปัจจุบันกาแฟดอยช้าง ได้รับรางวัลจากคณะกรรมการ Coffee Review : The World Leading Coffee Buyer Guide ให้คะแนนผลิตภัณฑ์กาแฟ Aged Piko's Peaberry จำนวน 89/100 คะแนน ผลิตภัณฑ์กาแฟพรีเมี่ยม Doichang Single Estate ได้คะแนน 85/100 คะแนน ซึ่งถือได้ว่าผลิตภัณฑ์กาแฟดอยช้างได้รับการยอมรับจากนานาชาติแล้ว
จากพื้นที่ปลูกกาแฟเดิมที่มีเพียง 400-500 ไร่ ในปัจจุบันมีพื้นที่ประมาณ 20,000 ไร่ ทำรายได้ให้เจ้าของไร่ประมาณไร่ละ 30,000-40,000 บาท/ปี ชาวบ้านได้ร่วมตัวกันจัดตั้งกลุ่มผู้ผลิตกาแฟจำนวน 12 กลุ่ม มีการจัดตั้งบริษัทดอยช้าง เฟรชโรสเต็ด คอฟฟี่ จำกัด สำหรับทำธุรกรรมและกิจกรรมด้านการตลาด
ความภูมิใจอีกอย่างหนี่งของชาวดอยช้างคือการจัดตั้งสถาบันกาแฟ Doichang Academic of Coffee เพื่อเสริมสร้างความรู้ให้ผู้ผลิตกาแฟพัฒนาความรู้ในการเพาะปลูกดูแลรักษากาแฟ ให้คงคุณภาพระดับ "กาแฟชนิดพิเศษมาตรฐานโลก" ควบคู่กับการรักษาสิ่งแวดล้อมและระบบนิเวศน์
วิจารณ์
หนังสือเล่มนี้แม้จะดูเพลินดีแต่รู้สึกว่าเนื้อหาจะเน้นไปที่ความสำเร็จของเกษตกรผู้ปลูกกาแฟดอยช้าง มากกว่าที่จะให้รายละเอียดเกี่ยวกับขั้นตอนที่เป็นที่มาของความสำเร็จเหล่านี้รวมทั้งปัญหาและอุปสรรคที่เกี่ยวข้อง
เนื้อหาผมคิดว่าว่าน่าจะบรรจุไว้แต่กลับไม่มีคือประวัติความเป็นของหัวเรี่ยวหัวแรงทั้ง วิชาและปณชัย ก่อนที่ช่วยกันพัฒนาคุณภาพกาแฟดอยช้าง ไม่มีรายละเอียดมากนักว่าพวกเขาคือใคร? มาจากไหน? ทำอะไรมาก่อน? เดิมประกอบอาชีพอะไร ?
สำหรับผู้สนใจก็หายืมหน้งสือเล่มนี้ได้จากห้องสมุดประชาชนจังหว้ดสุรินทร์
2 ความเห็น:
ทราบว่าการเริ่มต้นส่งเสริมปลูกกาแฟที่ดอยช้างนั้นเป็นการดำเนินการโดยศูนย์พัฒนาและสงเคราะห์ชาวเขาจังหวัดเชียงราย ทำไมไม่มีการเอ่ยถึงเลยเหมือนกับว่ามันเกิดขึ้นเอง
อีก้อห้วยป่าเคาะ
หนังสือเล่มนี้ เขาก็ไม่ได้บอกว่าตัวเองเป็นผู้เริ่มนะครับ
เพียงแต่เขาเล่าสิ่้งที่ได้เริ่มพัฒนาตั้งแต่ปี 46 ครับ
แสดงความคิดเห็น