การแสดงงิ้วหน้าสถานีรถไฟจังหวัีดสุรินทร์


ทุกๆ ปี ช่วงเดือนธันวาคม ชาวสุรินทร์จะได้ชมการแสดงงิ้วบริเวณหน้าสถานีรถไฟ ตอนเด็กๆ พ่อก็พาผมไปดูหลายครั้ง พอโตมาก็ห่างๆ ไปเพราะฟังไม่ออก เมื่อมีโอกาสเขียนบล็อกก็อยากจะเล่าเรื่องสนุกๆ แบบนี้ให้คนอื่นๆได้ทราบบ้างเลยแวะเข้าไปชมอีกครั้ง คราวนี้ก็ยัีงฟังไม่ออกเหมือนเดิมแต่ไม่เป็นเป็นไร ได้มารำลึกถึงบรรยากาศเก่าๆ ก็พอใจแล้ว


การแสดงงิ้วครั้งนี้เป็นส่วนหนึ่งของ "งานสมโภชน์ศาลเจ้าพ่อหลักเมืองและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำจังหวัดสุรินทร์ ปี 2551" งานจัดขึ้นที่หน้าสถานีรถไฟจังหวัดสุรินทร์ ในบริเวณงานนอกจากเวทีแสดงงิ้วแล้วยังมีการสร้างโรงพิธีสำหรับสักการะสิ่งศักดิ์สิทธิ์ (พูดแบบชาวบ้านคือสำหรับไหว้เจ้านั่นเอง) ข้างในก็มีคณะกรรมการมาจำหน่ายธูปเทียนสำหรับผู้ศรัทธาด้วย ตอนเ็ด็กๆ ผมไม่เคยเห็นโรงพิีธีแบบนี้คงจะมีการเพิ่มเข้ามาในภายหลัง เวทีแสดงงิ้วและโรงพิธีดังกล่าวนี้หันหน้าเข้าหากันห่างพอประมาณ นอกจากนี้ในบริเวณยังมีร้านมาตั้งแผงจำหน่ายอาหาร บริษัทจำหน่ายรถยนต์ก็มาออกบูธกับเขาด้วยสองยี่ห้อคือ โตโยต้าและมาสด้า


ก่อนงานเทศกาลนี้สักประมาณเดือนหนื่ง จะมีป้ายผ้าประชาสัมพันธ์งานติดเต็มถนนสายหลักทั่วเมืองสุรินทร์ ทำให้รู้กันได้ทั่วไปว่าถึงเวลาชมการแสดงงิ้วประจำปีแล้ว ผมก็ทราบข่าวจากการประชาสัมพันธ์ช่องทางนี้

วันที่ (9 ธ.ค. 51 ) ผมไปเป็นวันสุดท้ายของการแสดงที่ต่อเนื่องกันมา 10 คืน ขณะไปถึงเป็นเวลา 19.40 น.มีคนมาชมการแสดงงิ้วและสักการะสิ่งศักดิ์สิทธิ์มากพอสมควร บนเวทีมีการแสดงคล้ายกับการออกแขก คือไม่ได้แสดงเป็นเรื่องราวอะไรแต่แสดงเพื่อเรียกผู้ชมมากกว่า มีตัวละครออกมาเต้นเพลงกันตรึมหรือเพลงลอยกระทงที่บรรเลงด้วยตนตรีจีนบ้าง พวกนักกายกรรมการมาตีัลังกาไปมาบ้าง


ประมาณสองทุ่มกว่า บรรดาตัวละครสำคัญทรงเครื่องเต็มยศก็เริ่มออกมาร่ายรำพร้อมกันแล้วก็ส่งภาษาจีนเลย ผมเข้าใจเองว่าคงคล้ายแนะนำตัวหรือไม่ก็บอกกับผู้ชมว่าจะแสดงเรื่องอะไร จากนั้นผู้แสดงงิ่วทุกคนก็เข้าแถวเดินจากเวทีแสดงมาสักการะสิ่งศักดิ์ที่โรงพิธีก่อนจะกลับไปเแสดงตามท้องเรืื่อง หลังจากดูต่อได้สักหน่อยผมก็กลับบ้านเมื่อเวลา 20.30 น.

สองสามวันก่อนหน้านั้นผมเคยขับรถไปแถวๆ สถานีรถไฟเมื่อเวลาประมาณห้าทุ่ม งิ้วก็ยังแสดงอยู่แต่มีผู้ชมสักสิบห้าคนได้ อากาศวันนั้นก็หนาวมากด้วย ไม่เหมือนบรรยากาศคึกคักที่เห็นในวันนี้เลย เมื่อไปคุยกับคนที่เคยไปบ่อยๆ เขาก็เล่าว่าคนจะมากเฉพาะช่วงหัวค่ำ พอดึกๆ สักหน่อยคนก็กลับบ้านหมดแล้ว

สำหรับท่านอยากไปแต่พลาดโอกาสคงต้องรอปีหน้า ผมขอแนะนำว่าอย่าไปดึกเกินไปนักไปแต่หัวค่ำสักหน่อยจะได้มีเพื่อนดูงิ้วเยอะนะครับ

เพิ่ิมเติม
- ชมภาพทั้งหมดได้ที่นี่

ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

C001-2.1 ดีไวซ์ไดรเวอร์ และโปรแกรมดีไวซ์เมเนเจอร์

การทำตัวอักษรเส้นประ

Jonathan Livingston : Seagull