การฝึกประสบการณ์วิชาชีพสารสนเทศธุรกิจ ของ มสธ. วันที่ 5/5


วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการอบรม บรรยากาศเป็นไปแบบสบายๆ ช่วงเช้าไปพบกลุ่มย่อยเพื่อฟังอาจารย์ประจำกลุ่มสรุปกิจกรรมต่างๆ เปิดโอกาสให้แสดงความคิดเห็น สอบถามข้อข้องใจ ทั้งเรื่องที่เกี่ยวกับการฝึกประสบการณ์ฯ ครั้งนี้และเรื่องเกี่ยวกับการเรียนการสอนทั่วๆ ไป


ต่อมาช่วยกันแต่งคำขวัญของการฝึกปฎิบัติโดยให้แต่ละคนเสนอคำขวัญแล้วทั้งกลุ่มช่วยกันโหวตเลือก ก่อนออกจากห้องมีการกล่าวแสดงความรู้สึกด้วยเสียงสะอื้นนิดหน่อยของตัวแทนนัีกศึกษา ก่อนที่จะมอบของที่ระลึกเป็นแฟลชไดรว์ให้อาจารย์


จากนั้นพวกเราก็ไปที่ห้องประชุมใหญ่เพื่อร่วมกิจกรรมประกวดคำขวัญและทำพิธีิปิดการอบรม เมื่อเดินออกมานั้นคณะอาจารย์ทั้งหมดได้มายืนส่งเราที่ประตู ได้บรรยากาศซื้งอีกแล้ว ผมเดินไปลาอาจารย์ประจำกลุ่้มพร้อมกับเพื่อนๆ ครั้งนี้เป็นการลาจากจริงๆ (วันนี้ลากันหลายครั้ง) ก่อนที่จะแยกไปจากท่านไปทานอาหารเที่ยงและเดินทางกลับบ้าน


ข้อคิดจากกิจกรรมประกวดคำขวัญ
ผมเขียนเรื่องกิจกรรมประกวดคำขวัญแยกมาต่างหากเพราะเห็นว่าเรื่องนี้น่าสนใจ และมีแง่มุมให้คิดได้พอสมควร งั้นเล่าเลยละกัน


คำขวัญที่เข้าประกวดนั้นเป็นคำขวัญที่กลุ่มย่อยต่างๆ แต่งกันขึ้นมา ถ้าผมจำไม่ผิดมี 17 คำขวัญ เมื่อนำคำขวัญทั้งหมดมาแสดงหน้าเวทีจะมีการปิดชื่อของกลุ่มที่แต่งคำขวัญนั้น ทำให้ไม่มีใครรู้ว่าคำขวัญนั้นเป็นของใคร นอกจากของกลุ่่มตัวเอง

เดิมผมสงสัยว่าจะให้โหวตให้คะแนนคำขวัญจำนวนมากๆ อย่างนี้ได้อย่างไร ตัวผมคงจำได้ไม่เกิน 3 คำขวัญ ปรากฎว่าอาจารย์พิธีกรได้ใช้วิธีโหวดที่ละคู่แล้วคัดออก เช่น นำคำขวัญที่ 1 มาโหวตแข่งกับคำขวัญที่ 2 คำขวัญใดชนะก็จะไปโหวตกับคำขวัญที่ 3 และ 4 ตามลำดับไปเรื่อยๆ

เมื่อโหวตไปจนถึงลำดับกลางๆ เราก็ได้คำขวัญที่ชนะคำขวัญอื่นๆ มาตลอด จนกระทั่งมาถึงการโหวตครั้งสุดท้าย คำขวัญสุดท้ายที่เข้ามาโหวตนั้นก็ไม่ได้ประทับใจผมเท่าไหร แต่ผมยกมือให้เพราะคิดว่า เชียร์มวยรองสักหน่อยเหอะ ปรากฎว่ารอบนั้นคนยกมือกันเต็มไปหมด ทำให้คำขวัญที่เข้ามาชิงตอนสุดท้ายชนะไปในที่สุด ท่ามกลางเสียงเฮ

ภายหลังผมมาถามเพื่อน 3-4 คนว่า ทำไมโหวตไปแบบนั้น ทุกคนตอบในแนวเดียวกันว่า อยากล้มแชมป์เก่าเฉยๆ เป็นซะงั้น(รวมทั้งตัวผมเองด้วย)

สถานที่และที่พัก
สำหรับการอบรมครั้งนี้เราพักที่อาคารเฉลิมพระเกียรติ อาคารนี้มีทุกสิ่งเพียบพร้อมในการอบรมหมดทุกอย่าง ตั้งแต่ที่พัก ห้องประชุมใหญ่ ห้องพบกลุ่มย่อย ห้องอาหาร ฯ เพียงแต่ในขณะนี้ห้องคอมพิวเตอร์ยังติดตั้งไม่สมบูรณ์ ทำให้มีเฉพาะกลุ่มผมเท่านั้นที่่ต้องเดินไปใช้ห้องคอมพิวเตอร์ที่อาคารพิทยพัฒน์ซึ่งห่างออกไปประมาณ 500 เมตร


ห้องพักเป็นห้องปรับอากาศ พักรวมกันห้องละ 4 คน น้องๆ ที่พักด้วยอีก 3 คนอายุประมาณ 20 กว่าๆ มาจากชลบุรี ฉะเชิงเทรา และเชียงใหม่ ในห้องโทรทัศน์ในห้องแต่สามารถชมได้ที่ห้องรวมซึ่งจะมีทุกๆ ชั้น แต่ในการอบรมครั้งนี้ไม่ยักเห็นใครเข้าไปใช้ คงเพราะเวลาไม่อำนวย



มสธ.คิดค่าใช้จ่ายทั่้งที่พักและอาหาร เป็นเงิน 2020 บาท หลังจากจ่ายแล้วเราก็ไม่จำเป็นต้องจ่ายอะไรอีกเลย ในระยะ 5 วัน 4 คืืนต่อมา สำหรับอาหารที่เตรียมให้รสชาติก็ใช้ได้ ด้วยราคาขนาดนี้ถือว่าไม่แพงเลย

สำหรับสิ่งอำนวยความสะดวกที่ทางศุนย์ฝึกอบรมพยามจัดให้ แต่ยังทำได้ไม่ดีนักคือบริการเรียกแท็กซี่ให้มารับถึงตัวอาคาร แต่ก็น่าเห็นใจ เพราะถึงแม้สามารถออกไปเรียกแท็กซี่ข้างหน้ามหาวิทยาลัยได้ ก็ยังใช้เวลาไม่น้อย

เพิ่มเติม
- ชมภาพกิจกรรมที่หมดได้ที่นี่

ความคิดเห็น

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า
อัพเดทได้ดีมากครับ ผมช้างครับ ผมจำเวปคุณได้แล้วเพราะก่อนหน้าที่ผมจะ ลงเรียนฐานข้อมูล ได้หาข้อมูลได้เวปคุณนี่แหละว่า กิจกรรมเขาทำอะไรบ้าง นึกไม่ออกเลยนานแล้ว พอส่งเวปดูเลยบางอ้อเห็นรูป แต่เห็นตัวจริงจำไม่ได้ งัยเวปคุณก็เคยมีประโยชน์กับผมครั้งนึงล้วคราวนี้เป็นเกียรติมากได้ลงรูปด้วย แถมอยู่กลุ่มเดียวกันอีก หวังว่า บล็อค นี้คงเป็นประโยชน์หรือแนวทางให้เพื่อน มสธ คนอื่นด้วยไม่มาก็น้อย แต่ผมได้เต็มๆ ครับ

เพื่อนกัน กลุ่ม 5
Wittaya Wijit กล่าวว่า
แสดงว่าตัวจริง ดูดีกว่าในรูปเหรอครับ อิอิ

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

C001-2.1 ดีไวซ์ไดรเวอร์ และโปรแกรมดีไวซ์เมเนเจอร์

Jonathan Livingston : Seagull

พระพุทธเจ้าเป็นศาสดาเอกของโลก... จริงหรือ ?